Γ. Κωνσταντόπουλος: Η «Οδύσσεια» της ελληνικής βιομηχανίας

Γ. Κωνσταντόπουλος: Η «Οδύσσεια» της ελληνικής βιομηχανίας

Του
ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ
Μέλους του ΔΣ του ΒΕΠ και του ΣΒΑΠ


Μπορεί ο Οδυσσέας να μην έχασε τελικά ποτέ τον προορισμό του, εκείνο που, όμως, άλλαζε συνεχώς ήταν οι όροι του ταξιδιού του!

Κάπως έτσι πορεύεται και η ελληνική βιομηχανία… Ενώ γνωρίζει πού θέλει να φτάσει, δηλαδή σε περισσότερη παραγωγή, επενδύσεις, εξαγωγές και καλύτερες θέσεις εργασίας, κάθε φορά που κερδίζει έδαφος, νέα εμπόδια παρατείνουν το ταξίδι της.

Το υψηλό και απρόβλεπτο ενεργειακό κόστος παραμένει ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα. Επιβαρύνει την παραγωγή, δυσκολεύει τον οικονομικό προγραμματισμό και περιορίζει τις νέες επενδύσεις, ιδιαίτερα στις ενεργοβόρες επιχειρήσεις.

Την ίδια στιγμή, οι αυξήσεις στις τιμές των πρώτων υλών, τα υψηλά μεταφορικά κόστη και οι διαταραχές στις εφοδιαστικές αλυσίδες πιέζουν τα περιθώρια αντοχής των επιχειρήσεων. Κάθε νέα γεωπολιτική ένταση μπορεί να επηρεάσει άμεσα την παραγωγή, τις εξαγωγές και τις τελικές τιμές.

Σημαντική πρόκληση αποτελεί και η έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού. Η βιομηχανία αναζητά τεχνικούς, μηχανικούς και εργαζομένους με σύγχρονες ψηφιακές δεξιότητες, σε μια εποχή που η αυτοματοποίηση και η τεχνητή νοημοσύνη μεταβάλλουν ραγδαία την παραγωγή.

Παράλληλα, οι ελληνικές επιχειρήσεις καλούνται να καλύψουν το αυξημένο κόστος της πράσινης μετάβασης, ενώ αρκετά εισαγόμενα προϊόντα δεν υπόκεινται πάντοτε στους ίδιους αποτελεσματικούς ελέγχους. Σε αυτά προστίθενται η γραφειοκρατία, οι καθυστερήσεις στις αδειοδοτήσεις και η έλλειψη σταθερών κανόνων.

Και όλα αυτά σε μια περίοδο όπου η παγκόσμια οικονομία και το επιχειρηματικό περιβάλλον βρίσκονται σε διαρκή μετάβαση.

Οι γεωπολιτικές εντάσεις, οι ανακατατάξεις στις αλυσίδες αξίας, η επιτάχυνση της τεχνολογικής εξέλιξης και η ανάγκη για βιώσιμη ανάπτυξη διαμορφώνουν ένα τοπίο αυξημένης αβεβαιότητας αλλά και σημαντικών ευκαιριών.

Το κρίσιμο, λοιπόν, είναι η ελληνική βιομηχανία να μην εξαντλεί τις δυνάμεις της διαχειριζόμενη κάθε νέα κρίση, αλλά να διαθέτει τις προϋποθέσεις για να επενδύει, να εξελίσσεται και να διεκδικεί τη θέση που της αναλογεί στο νέο παραγωγικό περιβάλλον.

ΤΟ ΠΑΡΟΝ