
Κλέψαμε, αλλά… λίγο – Η παραποίηση της αλήθειας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ
ΗTο μεγάλο και πολυδιάστατο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ έχει ήδη καταγραφεί στη σύγχρονη ιστορία του τόπου ως μία από τις περισσότερο σκοτεινές και γκρίζες στιγμές της επταετούς διακυβέρνησης Μητσοτάκη, με πολιτικούς αλλά και στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, τουλάχιστον στην τρέχουσα εκδοχή της, υπό την ηγεσία του σημερινού πρωθυπουργού, εδώ και μία δεκαετία.
Αυτή η τόσο σκοτεινή και δαιδαλώδης υπόθεση ήταν η πρώτη με την οποία ασχολήθηκε και διερεύνησε τόσο επισταμένα η Ευρωπαία Εισαγγελέας Λάουρα Κοβέσι και στάθηκε αφορμή για να προχωρήσει και σε άλλες, ώστε πολλαπλασιαστικά και αθροιστικά να χαρακτηρίζει πλέον την Ελλάδα, επί της διακυβέρνησης Κυριάκου Μητσοτάκη, ως μία από τις περισσότερο διεφθαρμένες χώρες στην Ενωμένη Ευρώπη.
Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ προκάλεσε αλυσιδωτές αντιδράσεις στο πολιτικό σύστημα αλλά και στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας, τερμάτισε ή τραυμάτισε υπερβολικά πολιτικές καριέρες και επιδείνωσε τις σχέσεις του κυβερνώντος κόμματος με τον αγροτικό κόσμο, μία εκ των κοινωνικών ομάδων που στήριξαν τον Κυριάκο Μητσοτάκη μαζικά και… με πείσμα στις βουλευτικές εκλογές του 2019 αλλά και σε εκείνες του 2023.
Το τελευταίο διάστημα, αρκεί να ρίξει κανείς μια φευγαλέα ματιά στη δημόσια σφαίρα για να διαπιστώσει μια στοχευμένη και… επαγγελματική προσπάθεια να αλλοιωθεί η αλήθεια, να παραποιηθεί η πραγματικότητα, να παραχαραχθεί η κοινή λογική, με μια ρητορική περί… αθώωσης των εμπλεκομένων και… αναθέματος προς τη διώκτριά τους, δηλαδή την επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας Λάουρα Κοβέσι. Μια συντονισμένη προσπάθεια στην οποία συμμετέχουν οι… συνήθεις ύποπτοι λούμπεν πολιτικοί, υστερικές φωνές και ακροκεντρώοι και, φυσικά, ενσωματωμένες παρουσίες από τον χώρο των ΜΜΕ.
Όλοι αυτοί προσπαθούν να μας πείσουν, με τη συνδρομή και… παραβατικών εκπροσώπων της νομικής επιστήμης, ότι… δεν τρέχει και τίποτα με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και τους πρωταγωνιστές του, καθώς μπορεί κάποιοι να… έκλεψαν, αλλά η ζημιά προς το Ελληνικό Δημόσιο δεν είναι αυτή η οποία έχει καταγράψει και έχει περιγράψει η Λάουρα Κοβέσι.
Φυσικά, και μόνο αυτή η διαπίστωση είναι βαθιά προσβλητική για την κοινή λογική και τη νοημοσύνη των ελλήνων πολιτών και, ταυτόχρονα, χυδαία εκφυλιστική για την ποιότητα και τη λειτουργία της Δημοκρατίας και συνολικά των θεσμών στη χώρα μας. Με κορυφαίο από όλους τον θεσμό της Δικαιοσύνης, που έχει υπονομευθεί υπερβολικά τα τελευταία χρόνια, με αποτέλεσμα η ελληνική κοινωνία, σε συντριπτικά πλειοψηφικά ποσοστά πέριξ του 80%, να μην εμπιστεύεται την Ελληνική Δικαιοσύνη, τόσο σε επίπεδο λειτουργίας όσο και επιλογών και… ανεξαρτησίας της ηγεσίας της.
Αυτό που εύκολα γίνεται αντιληπτό με μια περισσότερο προσεκτική ανάλυση της δημόσιας ρητορικής και των κομιστών της είναι ότι στο επίκεντρο δεν βρίσκονται… κανονικοί Νεοδημοκράτες, αλλά περιφερόμενοι περαστικοί, από κόμμα σε κόμμα, ακροκεντρώοι, τα άκρα και οι ακρότητες που τα συνοδεύουν, όπως συνήθιζε να διαπιστώνει ο Κώστας Καραμανλής. Η απήχηση και επομένως η αποτελεσματικότητα τέτοιου είδους φωνών είναι πεπερασμένη και συρρικνωμένη, η ζημιά, ωστόσο, γίνεται σε επίπεδο εικόνας και ουσίας της σημερινής Ελληνικής Δημοκρατίας.
Την ίδια στιγμή, περισσότερο προβληματική είναι η διάσταση που αφορά τη δημόσια διαπόμπευση της χώρας ως… σκανδαλιάρας. Όχι μόνο επειδή οι έρευνες της Λάουρα Κοβέσι και το κύρος της υπερβαίνουν το προσωπικό status της ως νομικού και αφορούν έναν από τους νεότερους θεσμούς της πολιτικής γραφειοκρατίας και δομής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στον οποίο ποντάρουν οι Βρυξέλλες προκειμένου να αποκατασταθεί το κράτος δικαίου στη Γηραιά Ήπειρο, αλλά και επειδή όσα λέγονται γράφονται και αναμεταδίδονται στην Ελλάδα κατά της Λάουρα Κοβέσι φτάνουν στις Βρυξέλλες, προκαλώντας περαιτέρω σχόλια χλεύης και απαξίωσης για τη σημερινή Ελλάδα και την κατάσταση την οποία παρουσιάζει, μετά από μία επταετία Μητσοτάκη στη διακυβέρνηση του τόπου.
Όλα αυτά, φυσικά, έχουν άμεσο και αρνητικό αντίκτυπο στην εικόνα του ίδιου του πρωθυπουργού, ο οποίος θα ενδιαφερόταν για μια καριέρα σε ευρωπαϊκό αξίωμα, όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου και κλείσει ο κύκλος του στο Μέγαρο Μαξίμου.