Η μείωση του ΦΠΑ στα τρόφιμα δεν… χώρεσε στο «καλάθι της ΔΕΘ»
–Την ίδια στιγμή που η Σουηδία ανακοίνωνε μείωση του ΦΠΑ στα τρόφιμα στο 6%
Μεγάλο ήταν το λεγόμενο… καλάθι της ΔΕΘ του πρωθυπουργού, το οποίο ανακοίνωσε ο ίδιος στα εγκαίνια της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης το περασμένο Σαββατοκύριακο. Περιείχε σίγουρα πολλές παροχές, αλλά δεν περιείχε τίποτα χειροπιαστό που να μπορεί να… σβήσει αμέσως ένα ποσοστό της ακρίβειας. Αυτό μόνο με έναν τρόπο επιτυγχάνεται, με τη μείωση του ΦΠΑ.
Αν καταργηθεί ο ΦΠΑ στα τρόφιμα, αν μειωθεί έστω, αμέσως η μείωση αυτή θα φανεί στο ράφι, ανακουφίζει επιτόπου τον καταναλωτή. Όμως, μείωση του ΦΠΑ δεν ανέφερε πουθενά ο πρωθυπουργός.
Αυτό το μέτρο προφανώς δεν χωρούσε στο… καλάθι του, και το απέφυγε. Τα οριζόντια μέτρα στη χώρα μας εφαρμόζονται, και μάλιστα πολύ εύκολα, μόνο όταν αφορούν αυξήσεις, όταν ανεβάζουν τις τιμές.
Όταν τις κατεβάζουν, τα… κάνουν γαργάρα οι εκάστοτε κυβερνώντες, τα πετάνε έξω από το… καλάθι και εμάς μας ρίχνουν… στον κουβά.
Την ίδια στιγμή που εδώ… κάποιοι βγάζουν σπυράκια, όταν ακούνε για μείωση του ΦΠΑ, στη Σουηδία, που είναι πολύ μακριά από εμάς, όχι μόνο χιλιομετρικά αλλά και σε επίπεδο οικονομίας, ανάπτυξης, βιομηχανίας κ.λπ., η κυβέρνηση, που είναι κι εκεί συντηρητική, ανακοίνωσε μείωση του ΦΠΑ στα τρόφιμα κατά 50%. Από το 12% που είναι σήμερα, αύριο θα είναι στο 6%.
Αυτό σημαίνει ότι ανάλογη μείωση θα μετακυλιστεί στην κατανάλωση και θα έχει άμεσο και –κυρίως– θετικό αντίκτυπο στις τσέπες των καταναλωτών.
Να σημειώσουμε, δε, ότι η κυβέρνηση της Σουηδίας δεν είναι αριστερή ούτε καν κεντρώα. Είναι συντηρητική, σαν τη δική μας. Απλώς εκείνη έχει μάθει να σέβεται τον κόσμο της, ενώ η δική μας κοιτάζει πώς θα τον… κατασπαράξει. Περισσότερο την απασχολεί το πώς θα αυξήσει τα πλεονάσματα παρά το πώς θα ελαφρύνει τον λαό.
Όμως, ο λαός είναι εκείνος που δημιουργεί τις προϋποθέσεις για να υπάρξουν πλεονάσματα. Με την παραγωγικότητα και την δουλειά του. Με τον ιδρώτα και το μυαλό του. Αν μπορεί να τα εκμεταλλευτεί αυτά, το κράτος θα προκόψει και θα είναι όλοι ευχαριστημένοι, αν δεν μπορεί, θα καταφεύγει στην φορομπηξία και ο κόσμος θα υποφέρει. Όταν όμως ένας λαός είναι καταπιεσμένος, μαυρισμένος, εξαθλιωμένος, με τι καρδιά θα πάει να δουλέψει, να αποδώσει; Όταν έχει στο μυαλό του ότι αύριο το παιδί του μπορεί να μην έχει να φάει ή να μην έχει στέγη η οικογένειά του, πώς θα έχει το μυαλό του στη δουλειά που πρέπει να κάνει, στην παραγωγική διαδικασία;
Από τη στιγμή που ο πολίτης αισθάνεται ότι το κράτος δεν τον υπολογίζει, δεν τον προστατεύει, δεν τον συντρέχει, όπως είναι υποχρεωμένο να κάνει, ο πολίτης απαντά με το ίδιο νόμισμα. Αδιαφορεί, απομακρύνεται, δεν συμμετέχει. Ξέρει ότι το… τραπέζι έχει στρωθεί για άλλους και απέχει.
Οπότε, η τακτική με το σφίξιμο του ζωναριού γίνεται μπούμερανγκ για τους εμπνευστές της και οδηγεί στη διάλυση της κοινωνίας και στην αποσταθεροποίηση του κράτους.
Αυτό ακριβώς θα υποστεί η σημερινή κυβέρνηση. Δεν βρήκε χώρο στο καλάθι της ΔΕΘ ο πρωθυπουργός για λίγα ψίχουλα ΦΠΑ και θα χάσει την εξουσία.
Γιατί, τώρα πια, ούτε το κλίμα αλλάζει ούτε η διάθεση του κόσμου για απαλλαγή.
ΤΟ ΠΑΡΟΝ
