Η κακή λειτουργία του λιμανιού στη Σίφνο φρενάρει κάθε προοπτική ανάπτυξης του νησιού
Γράφει ο
Νίκος Παρασκευάς
Η Σίφνος συνιστά ένα από τα ωραιότερα νησιά των Κυκλάδων αλλά και της ελλαδικής νησιωτικής επικράτειας, η οποία μάλιστα παρουσιάζει μια ιδιαίτερη ανάπτυξη, που στηρίζεται απόλυτα στην παράδοση. Αυτός ο συνδυασμός είναι ίσως η κορύφωση αυτού που πρέπει να επιδιώκεται για τη νησιωτική Ελλάδα.
Σε μια ολιγοήμερη ανάπαυλα διακοπών, μας εντυπωσίασε η ανέγγιχτη φύση, αλλά μας προβλημάτισαν ταυτόχρονα οι τροχοπεδήσεις των κρατικών υπηρεσιών γι’ αυτήν την προοπτική της ανάπτυξης.
Από τις συζητήσεις μας με τους επαγγελματίες του νησιού –οδηγούς φορτηγών, ταξί, τουριστικών λεωφορείων, καθώς και με τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες που αποτελούν και τη ραχοκοκαλιά της τοπικής οικονομίας και ανάπτυξης– αναδείχθηκαν προβλήματα, τα οποία λειτουργούν ως ανυπέρβλητο ανάχωμα στην προοπτική της ανάπτυξης.
Το λιμάνι αποτελεί, αναμφίβολα, τη ζωτική πύλη κάθε νησιού, καθώς οι υποδομές του στηρίζουν ουσιαστικά την τοπική ανάπτυξη και την οικονομική δραστηριότητα. Αυτή η ανάπτυξη, όμως, υπονομεύεται από την αυθαίρετη χρήση και διαχείριση του λιμενικού χώρου αλλά και από μια σκληρή, παρωχημένη διαδικασία που επιβάλλεται και που ταλαιπωρεί σχεδόν κάθε επαγγελματία και φορέα στο νησί.
Οι διαδικασίες αυτές επηρεάζουν άμεσα κρίσιμες λειτουργίες του νησιού, όπως η τροφοδοσία των καταστημάτων, η εξυπηρέτηση των εκατοντάδων επισκεπτών, ο ελλιμενισμός των σκαφών και η ομαλή κυκλοφορία των φορτηγών οχημάτων, τα οποία συχνά υπόκεινται σε παράλογες οδηγίες και ρυθμίσεις.
Η Λιμενική Υπηρεσία έχει το πρώτο μεγάλο μερίδιο ευθύνης για αυτήν την τραγελαφική, σε πολλές περιπτώσεις, κατάσταση, ενώ και το υπουργείο Ναυτιλίας, που έχει την ευθύνη της νησιωτικής πολιτικής, είναι υποχρεωμένο άμεσα να παρέμβει με ρυθμίσεις που κρίνονται άκρως απαραίτητες για την ανάπτυξη του νησιού, αλλά και σήμερα, ειδικότερα, για την ίδια την επιβίωσή του.
Για σχεδόν όλους στο νησί ήταν εύλογη η απορία: Πώς μπορεί ένας λιμενικός αξιωματικός, στον οποίο έχει ανατεθεί αυτή η μεγάλη ευθύνη, να μένει στο απυρόβλητο χρόνια τώρα, ευρισκόμενος στο ίδιο πόστο σχεδόν μια ζωή ολόκληρη, έτσι ώστε να του επιτρέπεται να προβαίνει σε πολλές περιπτώσεις και σε αυθαίρετες ενέργειες.
Αυτό που προέκυψε από το ρεπορτάζ είναι ότι οι επαγγελματίες χάνουν εισοδήματα επειδή δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν τους επισκέπτες, οι επιχειρήσεις αδυνατούν να οργανώσουν στοιχειωδώς τη λειτουργία τους και ο τουρισμός του νησιού πλήττεται γιατί κάποιες αποφάσεις των «υπευθύνων» των κρατικών υπηρεσιών δεν βασίζονται σε αναπτυξιακή λογική.
Το λιμάνι της Σίφνου πρέπει να επανακτήσει τον ρόλο του και να αποτελέσει την αφετηρία της ανάπτυξης και της προοπτικής. Όμως, παράλληλα, εκείνο που έχει επισημανθεί σε πολλές από τις συζητήσεις με τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες αλλά και με τους τοπικούς φορείς είναι και η από καθέδρας λειτουργία των Αρχαιολογικών Υπηρεσιών. Των Αρχαιολογικών Υπηρεσιών που στη Μύκονο καταπίνουν την κάμηλον και στη Σίφνο διυλίζουν τον κώνωπα.
Επομένως, η συνεργασία μεταξύ των κρατικών υπηρεσιών, των φορέων, των επιχειρηματιών και των επαγγελματιών κρίνεται απαραίτητη για την ανάπτυξη του νησιού. Όλοι μαζί μπορούν να συναποφασίσουν για τα μέτρα και την τήρηση αυτών και να συμφωνήσουν σε μια στρατηγική που να υπηρετεί και το νησί και την οικονομία του νησιού, αλλά και ολόκληρης της χώρας.
Πώς, άλλωστε, θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή η στρεψόδικη οδηγία, σύμφωνα με την οποία τα φορτηγά που έχουν προορισμό τη Σίφνο εμποδίζονται να αποβιβαστούν στο νησί και υποχρεούνται να συνεχίζουν το ταξίδι στο επόμενο/α νησί/ά και επιβιβάζονται στην επιστροφή, κάτι που είναι όχι ανήκουστο αλλά και εξωφρενικό.
Εμείς δεν μπορούμε να πιστέψουμε κάποια τέτοια γεγονότα, αλλά μας επισημανθήκαν από πολλές πηγές και γι’ αυτό το υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής αλλά και το υπουργείο Πολιτισμού πρέπει άμεσα, έστω και στα μέσα του καλοκαιρού, να στηρίξουν την προοπτική της ανάπτυξης ενός μικρού νησιού που πορεύεται προς την πρόοδο, χωρίς να απομακρύνεται από την παράδοση.
ΤΟ ΠΑΡΟΝ
