Εξυμνεί Καραμανλή, αποδομεί Μητσοτάκη ο Σαμαράς
–Στο μήνυμά του για τη μαύρη επέτειο της 24ης Ιουλίου 1974
Με μια δήλωση που συμπυκνώνει τη βαθιά αγωνία του για την πορεία της χώρας και την ποιότητα του πολιτεύματος, ο Αντώνης Σαμαράς παρεμβαίνει δυναμικά στο δημόσιο γίγνεσθαι, με αφορμή την επέτειο της Αποκατάστασης της Δημοκρατίας.
Σε έναν τόνο αυστηρά προειδοποιητικό, ο πρώην πρωθυπουργός ξεκαθαρίζει πως η 24η Ιουλίου δεν προσφέρεται για αυτάρεσκους πανηγυρισμούς, αλλά αποτελεί μια στιγμή επιβεβλημένης εθνικής περισυλλογής. Θυμίζοντας πως, πριν από 52 χρόνια, οι ελπίδες ενός ολόκληρου έθνους ταυτίστηκαν με το πρόσωπο του Κωνσταντίνου Καραμανλή, ο οποίος δικαίωσε τις προσδοκίες του ελληνικού λαού με την εδραίωση των θεσμών και την ιστορική ένταξη της χώρας στην τότε ΕΟΚ, ο κ. Σαμαράς θέτει πλέον το αμείλικτο ερώτημα για το κατά πόσο η Δημοκρατία μας σήμερα λειτουργεί στην πράξη.
Η τοποθέτησή του δεν χαρίζεται σε καμία πλευρά, καθώς περιγράφει μια εικόνα σοβαρής θεσμικής και κοινωνικής διολίσθησης. Όπως υπογραμμίζει, με λόγο αιχμηρό, μια Δημοκρατία χωρίς τη ζωντανή λαϊκή συμμετοχή καταντά κολοβή, ενώ, όταν υπονομεύονται οι ίδιοι της οι θεσμοί, μένει ουσιαστικά ευνουχισμένη. Η κριτική του επεκτείνεται αμείλικτα και στο πεδίο της καθημερινότητας, καταγράφοντας μια οικονομία που φαίνεται να λειτουργεί για ελάχιστους, την ώρα που η κοινωνική δυσαρέσκεια διογκώνεται, η παιδεία δοκιμάζεται και ο αγροτικός κόσμος βρίσκεται σε αδιέξοδο. Όταν η αξία της ανθρώπινης ζωής, της εργασίας και της ασφάλειας του πολίτη απαξιώνονται, η Δημοκρατία καθίσταται βαθιά προβληματική.
Παράλληλα, ο Αντώνης Σαμαράς εκπέμπει σήμα κινδύνου για τα εθνικά μας ζητήματα, στηλιτεύοντας τον τουρκικό αναθεωρητισμό και επεκτατισμό. Τονίζει πως τα διαρκή τετελεσμένα σε βάρος της Ελλάδας καλλιεργούν μια επικίνδυνη ατμόσφαιρα εθνικής απαισιοδοξίας, η οποία υποσκάπτει τα ίδια τα θεμέλια της πολιτείας. Την ίδια στιγμή, ο Ελληνισμός δέχεται πλήγματα σε μια σειρά από μέτωπα, από την Κύπρο, που συνεχίζει να αποτελεί τη μόνη ευρωπαϊκή επικράτεια υπό ξένη κατοχή, μέχρι τη Συρία, όπου οι χριστιανικοί πληθυσμοί διώκονται, αλλά και τις αρνητικές εξελίξεις στη Μονή Σινά, που ακολούθησαν την τραγική εξέλιξη της Αγια-Σοφιάς.
Κλείνοντας την παρέμβασή του, ο πρώην πρωθυπουργός απευθύνει μια δραματική έκκληση προς όλους, υπενθυμίζοντας πως η Δημοκρατία δεν είναι ούτε αυτονόητη ούτε δεδομένη. Ό,τι θεωρείται κεκτημένο, χωρίς προσπάθεια, παύουμε να το εκτιμάμε και τελικά κινδυνεύουμε να το χάσουμε οριστικά. Η θωράκιση του πολιτεύματος είναι καθημερινό χρέος, και η μόνη οδός για να ξαναβρεί η χώρα τον βηματισμό της είναι η επιστροφή στην ουσιαστική λειτουργία των θεσμών της.
