
Έλενα Κουντουρά στο “Π”: Είναι έτοιμη η Ευρώπη να προστατεύσει τους πολίτες της σε περιόδους κρίσης;
Με αφορμή την Ημέρα της Ευρώπης, η Έλενα Κουντουρά θέτει το κρίσιμο ερώτημα για το αν οι πολίτες της ΕΕ είναι θωρακισμένοι απέναντι στις διαδοχικές διεθνείς κρίσεις. Η Ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ επισημαίνει, άρθρο της στο “Π” το έλλειμμα ενεργειακής αυτονομίας και την ακρίβεια που πιέζει τα νοικοκυριά, τονίζοντας ότι η Ευρώπη οφείλει να υιοθετήσει μια πιο τολμηρή στρατηγική, ώστε να προστατεύσει ουσιαστικά τους πολίτες της και να εγγυηθεί την κοινωνική συνοχή.
Της
ΕΛΕΝΑΣ ΚΟΥΝΤΟΥΡΑ
Ευρωβουλευτού ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ
Η 9η Μαΐου, η οποία έχει καθιερωθεί ως Ημέρα της Ευρώπης, είναι μια υπενθύμιση ότι οι λαοί της Ευρώπης πήραν κάποτε μία γενναία απόφαση: Να αναπτυχθούν οικονομικά και να μετατρέψουν τις συγκρούσεις σε ειρήνη, συνεργασία και κοινή προοπτική, για να μοιραστούν ένα καλύτερο μέλλον.
Σήμερα, όμως, αυτή η επιλογή δοκιμάζεται έντονα.
Δοκιμάζεται στην καθημερινότητα των πολιτών. Στο πορτοφόλι τους, στο κόστος ζωής, στην αξιοπρεπή τους διαβίωση.
Τα μέτωπα είναι πολλαπλά.
Αντιμετωπίζουμε μία από τις μεγαλύτερες ενεργειακές κρίσεις, λόγω των εξελίξεων στη Μέση Ανατολή, παράλληλα με τον πόλεμο στην Ουκρανία.
Όμως η βαθύτερη αιτία είναι το έλλειμμα ενεργειακής επάρκειας και αυτονομίας της Ευρώπης.
Διότι οι πολίτες και οι επιχειρήσεις της Ευρώπης πληρώνουν σταθερά από τις υψηλότερες τιμές ενέργειας διεθνώς. Το φυσικό αέριο στην ΕΕ παραμένει σημαντικά ακριβότερο σε σχέση με άλλες μεγάλες οικονομίες. Ενώ και σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, και ιδιαίτερα στην Ελλάδα, το κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας και των καυσίμων εξακολουθεί να είναι ασφυκτικό.
Η ακρίβεια επιμένει, ο πληθωρισμός ανεβαίνει και η αγοραστική δύναμη μειώνεται.
Συγχρόνως, η στεγαστική και η κλιματική κρίση εντείνουν τις ανισότητες και την ανασφάλεια των πολιτών.
Σε αυτές τις νέες, έκτακτες συνθήκες, δημιουργούνται ισχυρές πιέσεις σε κρίσιμους τομείς, όπως οι μεταφορές και ο τουρισμός.
Σήμερα, ολοένα και περισσότερες αεροπορικές εταιρείες κόβουν δρομολόγια, αυξάνουν τις τιμές των εισιτηρίων ή επιβάλλουν νέες χρεώσεις, ακόμα και για τις χειραποσκευές, για τις οποίες πιέζουμε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να παραμείνουν δωρεάν, στις διαπραγματεύσεις μας με το Συμβούλιο σχετικά με την αναθεώρηση της νομοθεσίας για τα δικαιώματα των επιβατών.
Ανάλογες αυξήσεις μπαίνουν στα εισιτήρια πλοίων αλλά και στις οδικές μεταφορές. Τα ταξίδια ακριβαίνουν. Τουριστικοί προορισμοί, επιχειρήσεις και εργαζόμενοι αγωνιούν για το μέλλον.
Οι φετινές αναταράξεις έρχονται σε ένα ήδη εύθραυστο περιβάλλον, με έλλειμμα προσωπικού στις μεταφορές και στον τουρισμό σε όλη την Ευρώπη.
Οι ελλείψεις οδηγών οδηγούν σε υψηλότερο κόστος μεταφοράς, που μετακυλίεται στις τιμές των προϊόντων και τελικά πάλι στους πολίτες.
Στον τουρισμό, χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Ελλάδας, με 80.000 κενές θέσεις εργασίας τη φετινή χρονιά. Δεν είναι συγκυριακό, αλλά βαθύτερο πρόβλημα στην αγορά εργασίας: Χαμηλές αμοιβές, εποχικότητα, υψηλό κόστος ζωής και έλλειψη ουσιαστικής στήριξης των εργαζομένων. Για αυτά τα ζητήματα αγωνίζομαι ευρωπαϊκά και έχω παρέμβει σε ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, όπου υιοθετήθηκαν οι τροπολογίες μου για δίκαιους μισθούς και τη στήριξη των ποιοτικών θέσεων εργασίας.
Η Ευρώπη δεν έχει ακόμη δώσει λύσεις σε βασικές της αδυναμίες, οι οποίες αναδεικνύονται με τις επαναλαμβανόμενες κρίσεις που βιώνουμε.
Δεν έχει εξασφαλίσει την ενεργειακή της ασφάλεια.
Δεν έχει ισχυρό διεθνή ρόλο ως δύναμη σταθερότητας και ειρήνης.
Δεν αντιδρά με την ταχύτητα που απαιτούν οι συνθήκες.
Όταν η Ευρώπη αργεί, οι πολίτες υποφέρουν. Τους ζητείται διαρκώς να αντέχουν νέες κρίσεις, χωρίς ουσιαστική προστασία.
Το βασικό ερώτημα παραμένει: Είναι τελικά έτοιμη η Ευρώπη να προστατεύσει τους πολίτες της;
Για να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, χρειάζεται πρώτα να αποκτήσει μια πιο τολμηρή ευρωπαϊκή στρατηγική για την ενεργειακή της αυτονομία, με περισσότερη πράσινη ενέργεια, λιγότερη εξάρτηση από τρίτες χώρες, έλεγχο των τιμών και αποτελεσματικούς μηχανισμούς προστασίας της αγοράς και των πολιτών από τις διεθνείς κρίσεις.
Συγχρόνως, δεν μπορεί να περιορίζεται στον ρόλο του παρατηρητή ή του χρηματοδότη των συνεπειών κάθε κρίσης εκτός Ευρώπης. Είναι προτεραιότητα να έχει ισχυρή παρέμβαση ως δύναμη ειρήνης στην ευρύτερη περιοχή, παράλληλα προστατεύοντας τα στρατηγικά της συμφέροντα και τη σταθερότητα των πολιτών της.
Άμεσα πρέπει να λάβει στοχευμένα κοινωνικά μέτρα, για μεγαλύτερη προστασία από την ακρίβεια, κανόνες στην αγορά, απέναντι σε ανεξέλεγκτες χρεώσεις, αντιμετώπιση της ενεργειακής φτώχειας, εξασφάλιση οικονομικά προσιτής στέγης.
Οφείλει ακόμη να επενδύει στην ίδια την κοινωνία. Να εγγυάται αξιοπρεπείς μισθούς, ισχυρά δημόσια συστήματα υγείας και παιδείας και πραγματική προστασία της εργασίας.
Όλα αυτά πρέπει να αποτυπωθούν συγκεκριμένα, όχι μόνο σε πολιτικές, αλλά και στον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα επόμενα χρόνια.
Η Ημέρα της Ευρώπης (9 Μαΐου) μας υπενθυμίζει κάθε χρόνο ότι, για να έχουμε ένα καλύτερο μέλλον και για να μας βρουν πιο ισχυρούς και έτοιμους οι επόμενες κρίσεις που θα έρθουν, χρειαζόμαστε μεγαλύτερη ενότητα, οικονομική ανθεκτικότητα και κοινωνική συνοχή.
Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αγωνίζομαι για μια Ευρώπη πιο δίκαιη και αυτάρκη, που να δημιουργεί ευημερία, να παρέχει σταθερότητα και να προσφέρει ποιότητα ζωής.