Εφιάλτης διαρκείας για την κυβέρνηση
Τα ανοιχτά μέτωπα απειλούν τον Κυριάκο Μητσοτάκη
–Ανησυχία για το κόμμα Σαμαρά – Ο πόλεμος με τα ΜΜΕ – Αγωνία στις τάξεις της Νέας Δημοκρατίας
Η εικόνα του πρωθυπουργού Κυρ. Μητσοτάκη, την περασμένη Τρίτη, να φεύγει από την πίσω πόρτα του Αεροδρομίου «Δημόκριτος» της Αλεξανδρούπολης προκειμένου να αποφύγει τους διαδηλωτές αγρότες προκάλεσε αίσθηση και ένα μικρό σοκ στα ενδότερα της κυβέρνησης.
Οι δε εικόνες να «διαφεύγει» μέσα από επαρχιακούς δρόμους και χωματόδρομους θα τον συνοδεύουν μέχρι το τέλος της θητείας του στην πρωθυπουργία. Λίγα 24ωρα αργότερα εμφανίστηκε στην Ελευσίνα, υπό δρακόντεια μέτρα ασφαλείας, ενώ είχε προηγηθεί αυστηρός έλεγχος σε όσους συμμετείχαν στην εκδήλωση.
Ο Κυρ. Μητσοτάκης έχει πάψει προ πολλού να είναι ο «λαοπρόβλητος ηγέτης» της πρώτης τετραετίας, τείνει να εξελιχθεί σε «persona non grata» για ένα μεγάλο τμήμα του ελληνικού λαού. Η δε κυβέρνηση έχει μπει σε ένα βαθύ τούνελ, και φως στο βάθος του ορίζοντα δεν φαίνεται.
Τα ανοιχτά μέτωπα πολλά, το χειρότερο όμως είναι ότι ανοίγουν συνεχώς και νέα, καθιστώντας τη θέση της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού ακόμη πιο δυσχερή. Και τις προοπτικές περαιτέρω δυσοίωνες. Όσο και αν οι δημοσκοπήσεις προσπαθούν να κρατήσουν ψηλά το φρόνημα των στελεχών αλλά και των ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας.
Στο μείζον πρόβλημα της ακρίβειας, που, παρά τις υποσχέσεις της κυβέρνησης και του ίδιου του πρωθυπουργού, παραμένει μη… αντιμετωπίσιμο, και στο σκάνδαλο με τις αγροτικές επιδοτήσεις, που έχει προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά, ήρθε να προστεθεί εσχάτως η «βόμβα» που ακούει στο όνομα… Αντώνης Σαμαράς.
Το ενδεχόμενο να ιδρύσει νέο κόμμα θα μπορούσε να εξελιχθεί σε εφιάλτη για την κυβερνητική παράταξη, καθώς ένα τμήμα των ψηφοφόρων της θα μετακινηθεί, είναι βέβαιο, προς την πλευρά του πρώην πρωθυπουργού. Και αυτό διότι, για τους συγκεκριμένους, οι θέσεις της κυβέρνησης σε ορισμένα ζητήματα, όπως, π.χ., στα εθνικά θέματα, στο Μεταναστευτικό, στα κοινωνικά κ.α., είναι «λάιτ».
Οι πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι ένα κόμμα υπό τον κ. Σαμαρά θα έπιανε το όριο εισόδου στη Βουλή και αυτόματα θα στερούσε πολύτιμες δυνάμεις από τη Νέα Δημοκρατία. Ενδεχομένως θα έβαζε σε κίνδυνο τον έσχατο στόχο που έχει θέσει ο κ. Μητσοτάκης, που είναι το 25%, ούτως ώστε να έχει τον πρώτο λόγο στο μπόνους των 50 εδρών.
Όμως, ακόμη κι αν ο κ. Σαμαράς δεν προχωρήσει στην ίδρυση νέου κόμματος –στις εκλογές θα διανύει το 77ο έτος της ηλικίας του–, η φθορά που μπορεί να προκαλέσει στη Νέα Δημοκρατία θα είναι μεγάλη. Είναι προφανές ότι η επίθεση σε υψηλούς τόνους που εξαπέλυσε πρόσφατα εναντίον του Κυρ. Μητσοτάκη θα έχει και συνέχεια, ήταν σαφές από τα όσα είπε. Στόχος του είναι να απευθυνθεί στους συντηρητικούς ψηφοφόρους της παράταξης, που δεν είναι ενθουσιασμένοι με την κεντρώα, πασοκική… στροφή του πρωθυπουργού.
Καθώς θεωρεί ότι στα εθνικά θέματα, ιδίως στα ελληνοτουρκικά η κυβέρνηση ακολουθεί συμβιβαστική (υποχωρητική) στάση, θα συνεχίσει να ασκεί σκληρή κριτική και να πριονίζει την καρέκλα του κ. Μητσοτάκη. Πληροφορίες αναφέρουν ότι, ακόμη κι αν ο πρώην πρωθυπουργός δεν προχωρήσει στην ίδρυση νέου κόμματος υπό την αρχηγία του, θα δώσει γραμμή υπέρ άλλου κόμματος.
Πίεση
Καθώς η δυσφορία (οργή) της κοινωνίας αυξάνεται σταθερά, το κλίμα στο εσωτερικό της κυβερνητικής παράταξης δεν είναι αυτό που λέμε… εύκρατο και υγιεινό. Υπουργοί εκφράζουν τον προβληματισμό τους για την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί και κρύβονται προκειμένου να μη χρειαστεί να υπερασπιστούν πολιτικές και αποφάσεις που επιφέρουν πολιτικό κόστος. Την ίδια στιγμή, αναταραχή επικρατεί στις τάξεις των γαλάζιων βουλευτών, καθώς είναι εκείνοι που γίνονται καθημερινά αποδέκτες της αγανάκτησης των πολιτών. Και όχι με τόσο ευγενικό τρόπο. Ιδίως, δε, αυτοί που εκλέγονται στην επαρχία, όπου η επαφή με τους ψηφοφόρους είναι πιο άμεση.
Οι βουλευτές έχουν να αντιμετωπίσουν την αλαζονική συμπεριφορά των υπουργών, ορισμένοι εκ των οποίων τους αντιμετωπίζουν με… υποτιμητικό τρόπο. Το γεγονός ότι ένας μεγάλος αριθμός εξ αυτών δεν πρόκειται να επανεκλεγεί στις επόμενες εκλογές κάνει ακόμη πιο εκρηκτικό το κλίμα στο εσωτερικό της Κοινοβουλευτικής Ομάδας.
Και δεν είναι αυτό το μοναδικό πρόβλημα που πρέπει να διαχειριστεί το Μέγαρο Μαξίμου. Η στάση των παραδοσιακών Μέσων Ενημέρωσης συνεχίζει να είναι αρνητική (επιθετική) έναντι της κυβέρνησης αλλά και του πρωθυπουργού, ενώ οι ιδιοκτήτες τους έχουν εκφράσει δημόσια την επιθυμία (στόχο) τους «να τελειώνουμε με τον Μητσοτάκη». Μπορεί το σύστημα του Μαξίμου να στηρίζεται κυρίως στον στρατό υποστηρικτών που έχει στήσει στο διαδίκτυο, ωστόσο, η φθορά που μπορεί να προκαλέσει η επιθετική τακτική μεγάλων τηλεοπτικών σταθμών δεν είναι αμελητέα.
Το πρόβλημα είναι ότι το ρήγμα μεταξύ Μαξίμου και ιδιοκτητών είναι βαθύ και είναι αβέβαιο αν θα γεφυρωθεί στον δρόμο προς τις εκλογές.
Πόσω μάλλον που καμία από τις δύο πλευρές δεν φαίνεται να το επιθυμεί ιδιαίτερα. Μέχρι αυτήν τη στιγμή τουλάχιστον.
