Διακοπές στο εξωτερικό ή καθόλου!
–Εκεί μας οδηγεί η υπέρμετρη αύξηση των τιμών του τουριστικού προϊόντος της χώρας μας τα τελευταία χρόνια
Κύμα ομαδικής φυγής προς το εξωτερικό διαπιστώθηκε το φετινό καλοκαίρι, καθώς πολλοί συμπατριώτες μας προτίμησαν να κάνουν διακοπές στην Ευρώπη ή σε εξωτικούς προορισμούς, παρά στην Ελλάδα.
Κάποιοι κυβερνητικοί παράγοντες, σχολιάζοντας το φαινόμενο, μίλησαν για ευμάρεια του πληθυσμού, που δίνει τη δυνατότητα σε πολλούς να κάνουν διακοπές στο εξωτερικό, όταν παλιότερα πήγαιναν μέχρι τη… Λούτσα.
Η πραγματικότητα, όμως, είναι εντελώς διαφορετική. Γιατί οι περισσότεροι από τους Έλληνες που έκαναν φέτος διακοπές στο εξωτερικό δήλωσαν ότι λατρεύουν την Ελλάδα, θα ήθελαν να κάνουν εδώ τις διακοπές τους, αλλά οι τιμές στη χώρα μας είναι απαγορευτικές ακόμα και για τα υψηλά εισοδήματα.
Γιατί κάποιος που έχει τη δυνατότητα να πάει σε ένα τετράστερο ξενοδοχείο στην Ελλάδα, όπου θα έχει λιγότερη εξυπηρέτηση, λιγότερες παροχές, περιορισμένες δυνατότητες να δει κάτι που δεν έχει δει, γιατί υπάρχει συνωστισμός, πολυκοσμία, φασαρία, πηγαίνει με τα ίδια χρήματα, ίσως και με λιγότερα, στο Παρίσι, στη Βενετία, στη Ισπανίας. Εκεί θα έχει να δει πολλά πράγματα, θα έχει την τέλεια εξυπηρέτηση και τις μεγαλύτερες παροχές.
Με τα δεδομένα αυτά, προτιμά το ταξίδι των διακοπών στο εξωτερικό και καθαρίζει.
Αυτή είναι η μία όψη του νομίσματος. Γιατί η άλλη όψη πρέπει να μας προβληματίσει.
Όταν δεν μπορείς να κάνεις διακοπές στον τόπο σου, από τη στιγμή που έχεις χρήματα να διαθέσεις και έχεις την επιθυμία να πας σε τουριστικό προορισμό της χώρας σου, φαίνεται ξεκάθαρα ότι αυτός σε διώχνει. Όχι απλά δεν σε ελκύει, δεν σε κρατάει, αλλά σε διώχνει.
Το γεγονός σίγουρα είναι ανησυχητικό και σίγουρα έχει προβληματίσει τους αρμόδιους, ωστόσο, δεν δείχνουν να έχουν κατανοήσει το μέγεθος του ζητήματος που δημιουργείται και δεν έχουν αντιδράσει γρήγορα, όπως απαιτούν οι συνθήκες.
Ας δούμε, όμως, αναλυτικά τι σημαίνει αυτή η στροφή πολλών Ελλήνων σε προορισμούς του εξωτερικού. Κατ’ αρχάς, οικονομική αιμορραγία. Από την αρχή του χρόνου, για να ταξιδέψουμε στο εξωτερικό δώσαμε 2,8 δισ. ευρώ. Αυτά τα λεφτά δεν χρειάζονται στην Ελλάδα; Γιατί επιτρέπουμε τόσο απλά να… φεύγουν;
Το γιατί φεύγουν το αναλύσαμε. Και αποδείξαμε πως η Ελλάδα τείνει να γίνει από τους ακριβότερους τουριστικούς προορισμούς παγκοσμίως. Για πολλούς και διάφορους λόγους, όποιος θέλει να έρθει για διακοπές εδώ θα… ξηλωθεί κανονικά. Θα πληρώσει. Οι συγκρίσεις με το παρελθόν είναι καταλυτικές.
Οι αυξήσεις στα ξενοδοχεία τριών, τεσσάρων και πέντε αστέρων την τελευταία δεκαετία έφτασαν στο 159%, κάτι που σημαίνει ότι η Ελλάδα είτε μας διώχνει στο εξωτερικό για διακοπές είτε μας απαγορεύει να κάνουμε διακοπές.
Πού οφείλονται, όμως, αυτές οι αυξήσεις; Στην αδηφαγία των ξενοδόχων ή στην αύξηση λόγω των παραμέτρων λειτουργίας μιας τουριστικής μονάδας;
Σίγουρα στο δεύτερο, διότι:
• Αυξήθηκαν οι φόροι στον τουρισμό σε πολύ μεγάλο βαθμό.
• Πολλαπλασιάστηκε το κόστος της ενέργειας, που είναι το βασικότερο και πιο ανελαστικό στη λειτουργία ενός καταλύματος.
• Αυξήθηκαν οι μισθοί των εργαζομένων.
• Η εφαρμογή της ψηφιακής κάρτας ανέβασε το συνολικό μισθολογικό κόστος.
Την ώρα, όμως, που το τουριστικό κόστος πολλαπλασιάστηκε, όπως και το κόστος διαβίωσης γενικότερα, οι μισθοί των πολιτών δεν ακολούθησαν με την ίδια ταχύτητα, ούτε και τα κέρδη των ανθρώπων του ιδιωτικού τομέα. Η αγοραστική δύναμη του μέσου Έλληνα αποτυπώνεται ανάγλυφα από τη Eurostat (είμαστε προτελευταίοι στην Ευρώπη, λίγο πιο πάνω από τη Βουλγαρία) και η φοροδιαφυγή, που μέχρι πρότινος έδινε μια «ανορθόδοξη» λύση, έχει πλέον καταπολεμηθεί σε μεγάλο βαθμό.
Όλα αυτά έχουν ως αποτέλεσμα το εισόδημα του μέσου Έλληνα να έχει ανεβεί μεν λίγο, αλλά η αγοραστική του δύναμη να είναι εμφανώς πιο χαμηλή σε σχέση με το παρελθόν. Δηλαδή, η δυνατότητά του να βάλει χρήματα στην άκρη για διακοπές έχει μειωθεί πολύ γιατί έχουν αυξηθεί, παράλληλα, τα έξοδα διαβίωσης.
Έτσι, έχουμε το παράδοξο φαινόμενο να έχει ο μέσος Έλληνας λιγότερα διαθέσιμα χρήματα για διακοπές, την ώρα που η πλειοψηφία των ανθρώπων του τουρισμού στοχεύει σε πελάτες με όσο το δυνατόν πιο υψηλά εισοδήματα!
Πλέον μεγάλοι τουριστικοί προορισμοί του εξωτερικού πιο φθηνοί από την Ελλάδα μας!
Έτσι καταλήξαμε στο οξύμωρο να είναι πλέον μεγάλοι τουριστικοί προορισμοί του εξωτερικού πιο φθηνοί από την Ελλάδα μας!
Να είναι πιο φθηνά τα πεντάστερα στις Κάννες (!) από τα πεντάστερα στους κορυφαίους προορισμούς της Ελλάδας.
Να βλέπεις σε ελληνικούς προορισμούς τριτοτέταρτης προτεραιότητας τιμές εφάμιλλες με ξενοδοχεία τεσσάρων αστέρων στο Παρίσι και στο Λονδίνο (άρα και σχεδόν σε όλη την Ευρώπη).
Να έχεις, π.χ., οικογένεια με δύο παιδιά και προϋπολογισμό 3.000 ευρώ για μία εβδομάδα διακοπών. Με αυτόν στην Ελλάδα να βρίσκεις αξιοπρεπείς επιλογές διαμονής, φαγητού κ.λπ. και στο εξωτερικό να βρίσκεις πολύ πιο ποιοτικές.
Να βρίσκεις λύσεις για διακοπές λίγων ημερών στο εξωτερικό με κόστη 400 – 600 ευρώ, την ώρα που με αυτό το ποσό στην Ελλάδα μάλλον θα δυσκολευτείς να βρεις κάτι…
Γι’ αυτό οι Έλληνες αυξάνουν τα ταξίδια τους προς το εξωτερικό! Επειδή με τα ίδια χρήματα νιώθουν ότι θα βρουν καλύτερη αξία εκεί! Όχι επειδή είναι πιο πλούσιοι.
Η ελληνική οικονομία έχει περάσει εδώ και λίγα χρόνια σε ρυθμούς πλεονασμάτων, που γίνονται κάθε χρόνο μεγαλύτερα. Αυτό επιτεύχθηκε κυρίως με πολύ πιο αποτελεσματική είσπραξη των φόρων, περίπου +20 δισ. τον χρόνο σε σχέση με μόλις πριν πέντε – έξι χρόνια. Εκεί που ήμασταν στους τελευταίους της Ευρώπης όσον αφορά τα φορολογικά έσοδα σε σχέση με το ΑΕΠ, φτάσαμε / περάσαμε τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
Αυτά τα 20 δισ. ευρώ αφαιρούνται κάθε χρόνο από την αγορά και πλέον οι πολίτες έχουν περάσει σε άλλη φάση. Η πλειοψηφία ζορίζεται οικονομικά και δυσκολεύεται να αποταμιεύσει. Από ένα ασθενές κράτος με δυνατούς πολίτες φτάσαμε σε ένα εύρωστο κράτος με τους περισσότερους πολίτες να ταλαιπωρούνται.
Το να έχουμε φτάσει στο σημείο να πάνε οι Έλληνες διακοπές στο εξωτερικό επειδή δεν μπορούν να πληρώσουν τις τιμές της Ελλάδας δεν είναι σημάδι πως τα πράγματα πάνε καλά και δικαιούμαστε να πανηγυρίζουμε για αυτό…
Δηλαδή, το επόμενο στάδιο θα είναι σε μερικά χρόνια να μην μπορούν να πάνε καθόλου διακοπές.
Θα ήταν καλό να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε λίγο πιο λογικά και να προβληματιστούμε γιατί, σε σύγκριση με το Παρίσι, το Λονδίνο, τη Ρώμη, τη Μαδρίτη και την Πράγα, οι περισσότεροι ελληνικοί προορισμοί είναι ακριβότεροι. Και πώς γίνεται ταυτόχρονα να έχουμε ακριβότερους προορισμούς, αλλά πολύ μικρότερη δαπάνη ανά τουρίστα;
Αν η Ελλάδα είναι απρόσιτη τουριστικά για τη μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων, αυτό σημαίνει πως κάτι κάνουμε λάθος, δεν σημαίνει πως οι Έλληνες δεν ξέρουν πού να πρωτοταξιδέψουν και γι’ αυτό πάνε μαζικά και στο εξωτερικό.
Υπάρχει η πραγματική ζωή και η κοινωνία και οι αριθμοί που βλέπει κάποιος από ψηλά.
Προτείνουμε να αναζητήσουμε την αλήθεια και να μη μείνουμε μόνο σε μια επιφανειακή πραγματικότητα, που θα μας οδηγήσει σε λάθος μονοπάτι και σε παραποιημένα συμπεράσματα.
ΤΟ ΠΑΡΟΝ
