Μια ακόμη υπόθεση, που θα μπορούσε να είναι και πιλοτική, προσφυγής ομογενούς από την Ίμβρο εναντίον της Τουρκίας για τη διεκδίκηση της περιουσίας της, είχε αίσιο αποτέλεσμα. Η υπόθεση Δημοπούλου αφορούσε προσφυγή για απόδοση ακινήτου στον Άγιο Κήρυκο Ίμβρου, που είχε κληρονομήσει η προσφεύγουσα και το οποίο βρισκόταν σε περιοχή που χαρακτηρίσθηκε «φυσικού κάλλους» και όταν καταρτίσθηκε το Κτηματολόγιο καταχωρήθηκε υπέρ του Τουρκικού Δημοσίου.
Η πρώτη προσφυγή έγινε το 2003, αλλά το τουρκικό δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή καθώς είχε θεσπιστεί νέα νομοθεσία που απαγόρευε την απόκτηση, μέσω χρησικτησίας, ακινήτων που βρίσκονταν σε περιοχές χαρακτηρισμένες ως «φυσικού κάλλους» και με αναδρομική ισχύ. Η προσφεύγουσα κατέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το οποίο τη δικαίωσε στο βασικό αίτημά της, καθώς «η αναδρομική εφαρμογή της τροποποίησης του νόμου στην περίπτωσή της παραβίασε το δικαίωμά της σε δίκαιη δίκη». Και έτσι τώρα έχει την ευκαιρία με νέα δεδομένα να ξεκινήσει και πάλι τη διαδικασία ενώπιον των τουρκικών δικαστηρίων.
Σημαντική συμβολή στην υπόθεση αυτή, που ανοίγει τη «μαύρη τρύπα» της υφαρπαγής ελληνικών περιουσιών μέσω των αυθαίρετων καταγράφων στο Κτηματολόγιο, είχαν ο καθηγητής Γιάννης Κτιστάκις, ο πρόεδρος των Ιμβρίων Πάρις Ασανάκης και ο τούρκος δικηγόρος Ερχάν Πεκσέ.
Φωτό: imbrosunion.com
