Άναψε… πράσινο για την αξιοποίηση του εργοστασίου Ρετσίνα
Ένα ακόμα… κουφάρι του Πειραιά, το γνωστό εργοστάσιο Ρετσίνα, η ίδρυση του οποίου δύο αιώνες πριν σηματοδότησε τη βιομηχανική επανάσταση της χώρας, θα… ζωντανέψει μέσα από ορισμένα κτίριά του που έχουν χαρακτηριστεί διατηρητέα, τα οποία θα αναπαλαιωθούν και θα λειτουργήσουν ως πολιτιστικά κέντρα με ευθύνη του Δήμου Πειραιά, στον οποίο και θα περιέλθουν.
Τα υπόλοιπα κτίσματα του εργοστασίου κατεδαφίστηκαν και θα γίνουν κτίρια στα οποία θα στεγάζονται γραφεία, τα οποία σίγουρα θα… κυνηγήσουν δικηγόροι, δεδομένου ότι πιο κάτω θα είναι το νέο Δικαστικό Μέγαρο του Πειραιά, οι εργασίες για την ανέγερση του οποίου είναι σε πλήρη εξέλιξη.
Το ακίνητο του Ρετσίνα ανήκει στην Εθνική Τράπεζα, η οποία όλα αυτά τα χρόνια δεν μπορούσε να το αξιοποιήσει. Αφού, όμως, βρέθηκε επενδυτής, η Dimand, η οποία θα αναλάβει να το κτίσει και να το εκμεταλλευθεί μέχρι να βγάλει τα έξοδα και το κέρδος του, έγινε πρόταση στον Δήμο Πειραιά να προχωρήσει μέσω της Πολεοδομίας στις απαιτούμενες ρυθμίσεις, για να μπορεί να γίνει το έργο με βάση τις προδιαγραφές του επενδυτή.
Μετά από διαπραγματεύσεις βρέθηκε η χρυσή τομή. Ο Δήμος θα έπαιρνε το ένα τρίτο περίπου της έκτασης για να το κάνει χώρο αναψυχής, πλατεία κ.λπ. καθώς και τα διατηρητέα κτίρια. Αυτό το μνημόνιο συνεργασίας εγκρίθηκε στην τελευταία συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, την περασμένη Τετάρτη, και πλέον θα αρχίσουν τα έργα.
Μουσείο ή συνεδριακό κέντρο
Σύμφωνα με τον σχεδιασμό, το κεντρικό κτίριο με την καμινάδα θα μετατραπεί είτε σε μουσείο είτε σε συνεδριακό κέντρο.
Ενώ, όμως, προχώρησαν οι κατεδαφίσεις υφιστάμενων παλιών κτιρίων, διαπιστώθηκε ότι τα διατηρητέα είναι πολλά, και ως εκ τούτου δεν είναι δυνατόν να καλυφθεί ο συντελεστής δόμησης που έχει ολόκληρο το ακίνητο, κάτι που σημαίνει ότι θα γίνουν λιγότερες νέες κατασκευές.
Βέβαια, αν και τα αρχικά σχέδια έκαναν λόγο για ανέγερση μόνο νέων κατοικιών, τελικά η τράπεζα, με βάση την εισήγηση της Dimand,η οποία κατασκευάζει παράλληλα και τα Δικαστήρια λίγο πιο κάτω, τείνει στην απόφαση να δημιουργηθούν περισσότερα γραφεία.
Τα νέα κτίρια, σύμφωνα με τη μελέτη, θα βλέπουν στην οδό Υμηττού και σε μέρος της Ρετσίνα, προς την πλευρά των γραμμών, ενώ πλάτη θα έχουν τις γραμμές του προαστιακού σιδηροδρόμου. Η εμπλοκή, μάλιστα, του Δήμου Πειραιά στην εν λόγω ανάπλαση έχει καθοριστική σημασία, καθώς πρόκειται να επισπεύσει την έγκριση του Προεδρικού Διατάγματος για το Ειδικό Πολεοδομικό Σχέδιο της περιοχής, ώστε να μπορέσει να αλλάξει χρήση το ακίνητο.
Το ιστορικό εργοστάσιο καταλαμβάνει ένα τριγωνικού σχήματος οικοδομικό τετράγωνο, έκτασης περίπου 25 στρεμμάτων. Συγκροτείται από τρεις ενότητες κτιρίων και συνορεύει με τρία παλιά βιομηχανικά κτίρια, το μηχανουργείο Βασιλειάδη, την κεραμοποιία Δηλαβέρη και το εργοστάσιο σιδηροδρόμων ΣΠΑΠ-ΣΕΚ. Με βάση την έκθεση τεκμηρίωσης που παρουσιάστηκε στο υπουργείο Πολιτισμού, εκτιμάται ότι πρέπει να υπάρξει σοβαρή αρχιτεκτονική και τεχνική τεκμηρίωση, καθώς δεν έχει υπάρξει μέχρι σήμερα αντίστοιχη τεχνική αποτύπωση-αξιολόγηση.
Η κλωστοϋφαντουργία Ρετσίνα, που έμελλε να εξελιχθεί στη μεγαλύτερη κλωστοϋφαντουργία της χώρας, ιδρύθηκε το 1872 στον Πειραιά από τους αδελφούς Θεόδωρο, Αλέξανδρο και Δημήτριο Ρετσίνα, παιδιά του πρώτου οικιστή του Πειραιά. Στις αρχές της δεκαετίας του 1880, το εργοστάσιο με το βαφείο και το λευκαντήριο ήταν ήδη η μεγαλύτερη κλωστοϋφαντουργική βιομηχανία του Πειραιά.
Τα βαμβακερά νήματα διοχετεύονταν στην εγχώρια αγορά, χρησιμοποιούνταν για τις στρατιωτικές στολές και εξάγονταν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και στα Βαλκάνια. Με την εξαγορά τεσσάρων πτωχευμένων εργοστασίων, διέθετε στις αρχές του 20ού αιώνα πέντε μονάδες, ήταν η μεγαλύτερη κλωστοϋφαντουργία της χώρας και το 1925 έγινε ανώνυμη εταιρεία. Μεταπολεμικά έμεινε με δύο εργοστάσια, μέχρι η τελευταία μονάδα της Λεύκας να σβήσει οριστικά τις μηχανές της το 1981.
ΤΟ ΠΑΡΟΝ
