Στην προετοιμασία «σοσιαλιστικής επανάστασης» στοχεύει το ΚΚΕ
Το ισχύον πρόγραμμα προβλέπει ότι το ΚΚΕ παλεύει για τη συγκρότηση του Αντιιμπεριαλιστικού Αντιμονοπωλιακού Δημοκρατικού Μετώπου, στο οποίο χωράνε και άλλες δυνάμεις, ενώ τώρα τίθεται ως στόχος η προετοιμασία της σοσιαλιστικής επανάστασης και η συγκρότηση της «Λαϊκής Συμμαχίας», στην οποία δεν θα μετέχουν οργανωμένα τα πολιτικά κόμματα.
Με βάση την ανάλυση της ηγεσίας, όπως την ανέπτυξε το μέλος του Πολιτικού Γραφείου Δ. Γόντικας σε ομιλία του σε βιομηχανικούς εργάτες, οι εξελίξεις έχουν φέρει στην πρώτη γραμμή του αγώνα την ανάγκη αλλαγής τάξης στην εξουσία και όχι την εναλλαγή κυβερνήσεων που θα υπηρετούν με διάφορα χρώματα τους μονοπωλιακούς ομίλους και την αστική τάξη.
Αυτό, τόνισε, σημαίνει να πάρει η εργατική τάξη στα χέρια της όχι μόνο την πολιτική αλλά και την οικονομική εξουσία, καταργώντας με τη δύναμη της οργάνωσης τα μονοπώλια και τους μηχανισμούς τους, και ο αγώνας αυτός δεν θα έχει καμία σχέση με τους συνηθισμένους αγώνες που αναπτύσσονταν μέχρι σήμερα.
Με βάση τα παραπάνω, η ηγεσία του ΚΚΕ καλεί τους φίλους του να βγάλουν συμπεράσματα από την περασμένη εκλογική μάχη, άσχετα από το ιστορικά χαμηλό ποσοστό του 4,5% που καταγράφηκε στις εκλογές του Ιουνίου. Αντισταθήκαμε, λένε, στην πίεση που ασκήθηκε στο κόμμα να συμφωνήσει σε μια «κυβέρνηση της Αριστεράς» και δικαιωθήκαμε, γιατί διαφορετικά θα είχαμε την τύχη του Κουβέλη και θα ήμασταν μαζί με δυνάμεις που θεωρούν τον Ομπάμα υπόδειγμα πολιτικής, όπως κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ. «Αντισταθήκαμε στην πίεση ότι μπορούν εργάτες και αφεντικά να παλεύουν από κοινού για να βγούμε από την κρίση, δηλαδή να στηρίζουμε τα συμφέροντα των καπιταλιστών», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Δ. Γόντικας.
Εμείς, ξεκαθαρίζουν στον Περισσό, παλεύουμε -χωρίς να προκαλούμε συγχύσεις- για να αποκτήσει η εργατική τάξη πρωταγωνιστικό ρόλο και να μην είναι ουραγός των εξελίξεων και στυλοβάτης της αναμόρφωσης του συστήματος εκμετάλλευσης. Παλεύουμε, τονίζουν, για τη δική της εξουσία, αφού η εργατική τάξη δεν μπορεί να στηρίζει αστικές κυβερνήσεις και πολύ περισσότερο δεν μπορεί να ανέχεται το ΚΚΕ να συμμετέχει και να στηρίζει τέτοιες κυβερνήσεις.
Από την άλλη μεριά, χαρακτηριστική ήταν η παρέμβαση στον προσυνεδριακό διάλογο του ιστορικού -αλλά παροπλισμένου πλέον- στελέχους του ΚΚΕ Α. Σκυλλάκου, ο οποίος εξέφρασε την πλήρη διαφωνία του με τις προτάσεις της απερχόμενης Κεντρικής Επιτροπής για αλλαγή του προγράμματος του κόμματος, το οποίο άτυπα είχε εγκαταλειφθεί όλο το προηγούμενο διάστημα. Αυτό, αναφέρει ο Α. Σκυλλάκος, που πρέπει να απορρίψουμε είναι μια «στενή πολιτική», που οδηγεί μαθηματικά στη στασιμότητα και στη συρρίκνωση. Μήπως, αναρωτιέται, εκεί δεν οφείλεται η απόσπαση ελάχιστων δυνάμεων στις εκλογές του Μαΐου και η εκλογική κατάρρευση του Ιουνίου;
Το έμπειρο στέλεχος προειδοποιεί λέγοντας ότι «μπορούμε βέβαια να ακολουθήσουμε τον “μοναχικό δρόμο”, οι δυσκολίες όμως θα είναι τεράστιες, μέχρι και αξεπέραστες».
Η συνέχεια αναμένεται να έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αφού το επόμενο διάστημα και μέχρι το συνέδριο θα παρέμβουν στον προσυνεδριακό διάλογο και τα κορυφαία στελέχη του κόμματος, οπότε θα ξεκαθαρίσει το τοπίο σχετικά με τις εσωκομματικές ισορροπίες.
