Το σκυθρωπό Πάσχα των Ελλήνων
Το φετινό σκυθρωπό Πάσχα θα φαντάζει φωτεινή ανάμνηση μπροστά στα Πάσχα του εγγυτάτου μέλλοντος. Αψευδείς μάρτυρες –και αδιάψευστες Κασσάνδρες– οι τελευταίες εξελίξεις: η πλήρης αποκάλυψη της… «μεγάλης επιτυχίας» των Βρυξελλών που αποδείχτηκε φιάσκο, οι κωμικοτραγικοί χειρισμοί του οικονομικού επιτελείου, οι συνοφρυωμένες αγορές που συνεχίζουν να μας δανείζουν με υψηλά επιτόκια, η στεγνή εσωτερική αγορά και το πρώτο ανησυχητικό δείγμα για την απόδοση των νέων μέτρων… Με τη σειρά, το ξεφύλλισμα των πικρών σελίδων:
Δραστική μείωση κατά 10% σε σύγκριση με τον Ιανουάριο σημείωσαν τα έσοδα από τον ΦΠΑ τον Μάρτιο. Δραματική εξέλιξη, αν ληφθεί υπόψη η εναγώνια προσδοκία για αύξηση των εσόδων μετά την αύξηση συντελεστή στον ΦΠΑ. Και εξόχως ανησυχητική: Σε λίγο έρχονται οι ελεγκτές της Ένωσης και του ΔΝΤ και θα διαπιστώσουν ότι δεν ξεκίνησε καλά η υλοποίηση των σκληρών μέτρων… Ασφαλώς είναι ακόμη νωρίς να εξαχθούν οριστικά συμπεράσματα για την πορεία των εσόδων, στην αύξηση των οποίων ποντάρει απεγνωσμένα η κυβέρνηση. Ωστόσο, κι αν ακόμη αποδώσουν πλήρως τα μέτρα –θα το ξαναπούμε κι ας είναι βαρετό– ελάχιστο, αν όχι μηδενικό, θα είναι το κέρδος για την ελληνική οικονομία. Οι αιματηρές θυσίες δεν θα πιάσουν τόπο, κι ας λέει το αντίθετο ο πρωθυπουργός. Η εξήγηση είναι απλή. Την υπενθύμισε προχθές και ένας οικονομικός αναλυτής του δικτύου CNBC: Τα έσοδα που θα προκύψουν από τα σκληρά μέτρα θα διατίθενται εξ ολοκλήρου στην αποπληρωμή των δανείων, αλλά παρʼ όλα αυτά το έλλειμμα θα μεγαλώνει, εφόσον η Ελλάδα συνεχίσει να δανείζεται με υψηλά επιτόκια! Δεν πρωτοτυπεί ούτε εισκομίζει κάτι καινούργιο ο αμερικανός αναλυτής. Όμως κάποιοι φαίνεται να ξεχνούν το αυτονόητο. Ότι δηλαδή ο κύκλος φαύλος και η επιδείνωση πλέον βέβαια, αφού τα μόνα έσοδα στα οποία προσβλέπει το κράτος προέρχονται μονάχα από τη φορολογία και τις περικοπές και όχι από την καθημαγμένη παραγωγική δραστηριότητα… Εφιαλτική η προοπτική, αν συνυπολογιστεί το γεγονός ότι οι δανειακές ανάγκες της χώρας ανέρχονται, μέχρι το τέλος του 2012, στο ιλιγγιώδες ποσόν των 170 δισ. ευρώ…
Θα περίμενε λοιπόν κανείς να βρίσκεται η κυβέρνηση διαρκώς εν εγρηγόρσει και να ενεργεί ταχύτατα βάσει σχεδίου. Δυστυχώς, συμβαίνει το αντίθετο. Χάος και ράβε-ξήλωνε μέχρι την τελευταία στιγμή στο φορολογικό νομοσχέδιο, φλυαρίες, προπαγάνδα και πλήρης ασυνεννοησία σε κρίσιμους τομείς. Η δήλωση Χριστοδούλου είναι χαρακτηριστική της εν λόγω καταστάσεως: «Αν δεν υπήρχε η συζήτηση για το ΔΝΤ και τα πακέτα στήριξης», είπε στο τηλεοπτικό δίκτυο CNBC ο επικεφαλής του Οργανισμού Διαχείρισης Δημόσιου Χρέους, «θα είχαμε την ησυχία μας και θα ήμασταν σε θέση να προχωρήσουμε σε εκδόσεις και να έχουμε μια εύρυθμη λειτουργία της αγοράς». Με άλλα λόγια, το δεξί χέρι του υπουργού Οικονομικών εμφανίζεται να αμφισβητεί την κυβερνητική τακτική σχετικά με τον Μηχανισμό Στήριξης, το ΔΝΤ και το «πιστόλι πάνω στο τραπέζι». Το τραγικό είναι ότι έχει δίκιο. Όπως και όσοι λένε εξαρχής ότι συνολικά η συμπεριφορά των αρμοδίων και πρωτίστως του πρωθυπουργού –με τις δηλώσεις για επικείμενη χρεοκοπία, για ΔΝΤ κ.λπ.– έβλαψε καίρια τη χώρα, η οποία αδυνατεί να βγει από το εφιαλτικό «κάδρο», καθώς οι έλληνες ιθύνοντες συνεχίζουν να φλυαρούν στα διεθνή μίντια…
Όπως πάνε τα πράγματα, με το επιτόκιο στα γνωστά ύψη και την αποκλιμάκωση των spread αβέβαιη, ουδόλως αποκλείεται να βρεθεί η χώρα στην αγκαλιά του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Και τότε θα βγουν τα πραγματικά πιστόλια, από αυτά που συνηθίζει να χρησιμοποιεί το περιώνυμο Ταμείο… Όμως, ακόμη και στο πεδίο αυτό επικρατεί ασάφεια και σύγχυση, καθώς η «μεγάλη επιτυχία» των Βρυξελλών, η Συμφωνία για τον Μηχανισμό Στήριξης, φαντάζει μεγάλο φιάσκο. «Παρηγοριά στον άρρωστο» μέχρι να βγει η ψυχή του, όπως σημείωνε η στήλη την προηγούμενη Κυριακή, την ίδια ώρα που τα γνωστά ντελίβερι μπόις της κακοήθους προπαγάνδας πανηγύριζαν για την κυβερνητική «επιτυχία»… Αποκαλύφθηκε λοιπόν μετά τις δηλώσεις του Στρος-Καν, ότι εκείνος που θα θέσει όρους για τον περαιτέρω δανεισμό της Ελλάδος μέσω του Μηχανισμού είναι το ΔΝΤ, κι ας λέει ό,τι θέλει περί του αντιθέτου ο Γ. Παπακωνσταντίνου… Με λίγα λόγια, βάσει της Συμφωνίας τον πρώτο λόγο τον έχει το ΔΝΤ, παρότι τα περισσότερα χρήματα, σε περίπτωση ενεργοποίησης του Μηχανισμού, θα καταβληθούν από την Ένωση, στο πλαίσιο διμερούς δανεισμού προς την Ελλάδα… Οι δηλώσεις Στρος-Καν και οι αντιδράσεις ιθυνόντων της Ένωσης αποκαλύπτουν και κάτι άλλο: Η περίφημη Συμφωνία για τον Μηχανισμό είναι προϊόν προχειρότητος, για τη σύνταξη του οποίου δεν υπήρξε καν στοιχειώδης συνεννόηση μεταξύ αξιωματούχων του ΔΝΤ και της Ένωσης. Το μόνο βέβαιο είναι ότι εκείνες τις ώρες, πριν από την οριστικοποίηση της Συμφωνίας, ο μόνος που δεν συμμετείχε στις σχετικές συζητήσεις ήταν ο έλληνας πρωθυπουργός. Στον οποίο απλώς ανακοινώθηκε το αποτέλεσμα…
Τέλος, όπως σωστά επισημάνθηκε, ούτε η χειρονομία Τρισέ (να γίνονται δεκτά από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα ως ενέχυρο τα ελληνικά ομόλογα και πέραν του 2010) είναι σημαντική για την ελληνική οικονομία, παρότι επιτρέπει στις ελληνικές τράπεζες να αναπνεύσουν. Θα ήταν υποβοηθητική αν η ΕΚΤ δάνειζε απευθείας την Ελλάδα με χαμηλό επιτόκιο. Ενώ τώρα οι τράπεζες που παίρνουν ελληνικά ομόλογα με 1,5% δανείζουν εν συνεχεία την Ελλάδα με ιλιγγιώδη επιτόκια που φτάνουν στο 6%!
Έτσι λοιπόν με τον βρόχο του δανεισμού και των σφαγιαστικών επιτοκίων, με την ύφεση και την ανεργία να δίνουν το στίγμα, και με μια κυβέρνηση που πνίγεται σε μια κουταλιά νερό και ακόμα ξέρει μονάχα να κυνηγάει ερασιτεχνικά τη φοροδιαφυγή, να επιβάλει περικοπές και, όπου να ʼναι, να εκποιεί σε ιδιώτες ό,τι απέμεινε από την κρατική περιουσία, είναι προφανές ότι η τυπική των ημερών «Καλή Ανάσταση» αδυνατεί να έχει μεταφορική σημασία…
