Τρύπα στο νερό τα «fuel passes»
–Η κρατική φοροληστεία πίσω από τη βιτρίνα των επιδομάτων
Η οικονομική πραγματικότητα που βιώνει η ελληνική κοινωνία την άνοιξη του 2026 δεν αφήνει περιθώρια για παρερμηνείες. Ενώ η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιχειρεί να φιλοτεχνήσει ένα προφίλ «κοινωνικής ευαισθησίας» μέσα από την ανακύκλωση διαφόρων «passes» και επιδομάτων-ψίχουλων, τα επίσημα στοιχεία εκτέλεσης του προϋπολογισμού για το πρώτο τρίμηνο αποκαλύπτουν μια αμείλικτη αλήθεια: Τη συστηματική και βίαιη αφαίμαξη του λαϊκού εισοδήματος.
Το πρωτογενές πλεόνασμα, που εκτινάχθηκε στα 4,39 δισ. ευρώ, ξεπερνώντας τον στόχο κατά 1,66 δισ. ευρώ, δεν είναι προϊόν κάποιας υγιούς ανάπτυξης. Είναι το αποτέλεσμα μιας πολιτικής άγριας φοροληστείας, πλήρως ευθυγραμμισμένης με τις επιταγές της ΕΕ για δημοσιονομική πειθαρχία και πολεμική προετοιμασία.
Τα φορολογικά έσοδα των 17,28 δισ. ευρώ είναι ποτισμένα με τον ιδρώτα των εργαζομένων, που βλέπουν τις τιμές στα ράφια των σούπερ μάρκετ να απογειώνονται. Ο ΦΠΑ, ο πιο άδικος και ταξικός φόρος, λειτουργεί ως ο απόλυτος μηχανισμός μεταφοράς πλούτου. Όσο αυξάνονται οι τιμές στα βασικά είδη διαβίωσης τόσο αυξάνονται τα έσοδα του κράτους, το οποίο στη συνέχεια επιστρέφει ένα ελάχιστο κλάσμα αυτών των χρημάτων με τη μορφή «passes», ζητώντας παράλληλα και την ευγνωμοσύνη των πολιτών.
Το καλάθι της απόγνωσης και η πολεμική ακρίβεια
Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για τον Μάρτιο του 2026 είναι σοκαριστικά. Ο πληθωρισμός στο 3,9% είναι απλώς ο μέσος όρος, που κρύβει πίσω του τις πραγματικές ανατιμήσεις-φωτιά σε είδη πρώτης ανάγκης:
– Πετρέλαιο θέρμανσης: +24,6%.
– Μοσχάρι: +20,3%.
– Αρνί και κατσίκι: +14,1%.
– Ενοίκια: +7,6%.
Η εκρηκτική άνοδος κατά 8,1% στις μεταφορές μέσα σε μόλις έναν μήνα καθιστά τα περιβόητα «fuel passes» κυριολεκτικά μια«τρύπα στο νερό». Όταν η βενζίνη και το πετρέλαιο κίνησης παραμένουν σε δυσθεώρητα ύψη λόγω της άρνησης της κυβέρνησης να μειώσει τον ειδικό φόρο κατανάλωσης (ΕΦΚ), η παροχή μερικών δεκάδων ευρώ υπό μορφή επιδόματος αποτελεί κοροϊδία.
Οι ενεργειακοί κολοσσοί και οι αλυσίδες εφοδιασμού καταγράφουν κέρδη-ρεκόρ, την ίδια στιγμή που το λαϊκό εισόδημα «λιώνει» στα μέσα του μήνα.
Στον αντίποδα, για τους πολίτες προορίζονται πακέτα-κοροϊδία ύψους μόλις 300 εκατ. ευρώ, που διαφημίζονται ως μέτρα στήριξης. Είναι η πολιτική του «δίνω ένα και παίρνω δέκα», όπου η κυβέρνηση εμφανίζεται ως προστάτης των αδυνάμων, ενώ στην πραγματικότητα είναι ο τροχονόμος των συμφερόντων των λίγων.
Οι προβλέψεις των διεθνών οργανισμών, όπως το ΔΝΤ, δεν αφήνουν περιθώρια αισιοδοξίας. Ο πληθωρισμός στην Ελλάδα προβλέπεται να παραμείνει υψηλός (3,5%) και για το υπόλοιπο του έτους, εδραιώνοντας μια «κανονικότητα» φτώχειας και διαρκούς λιτότητας.
Για πολλούς παράγοντες της αγοράς, η πολιτική των «passes» έχει χρεοκοπήσει στη συνείδηση των εργαζομένων. Δεν αποτελεί λύση αλλά μέρος του προβλήματος. Η πραγματική διέξοδος δεν βρίσκεται στην αναμονή για το επόμενο κρατικό φιλοδώρημα αλλά στη διεκδίκηση ουσιαστικών αυξήσεων στους μισθούς, στην κατάργηση των έμμεσων φόρων στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης και στη σύγκρουση με την πολιτική που θυσιάζει τις λαϊκές ανάγκες στον βωμό της κερδοφορίας των ομίλων και των πολεμικών δαπανών.
Η τρύπα στο νερό των «fuel passes» είναι η απόδειξη ότι αυτή η κυβέρνηση πρέπει να αλλάξει εντελώς το μείγμα, αν θέλει να αντιμετωπίσει την ακρίβεια.
