Το κόμμα Τσίπρα σήκωσε το γάντι απέναντι στην Κεραμέως
–Η περίοδος 2010 – 2015 έφερε τον «εργασιακό Μεσαίωνα» στη χώρα μας
Στην πολιτική αρένα, η επιλεκτική μνήμη είναι συχνά το πιο χρήσιμο εργαλείο για τη δημιουργία εντυπώσεων, με την πρόσφατη δημόσια παρέμβαση της υπουργού Εργασίας Νίκης Κεραμέως να αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της τακτικής.
Με αφορμή τις επικρίσεις της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης για έναν υποτιθέμενο «εργασιακό Μεσαίωνα», η υπουργός επιστράτευσε μια σειρά από αριθμούς και στοιχεία, με ξεκάθαρο στόχο να αποδομήσει την περίοδο διακυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα και να αναδείξει το κυβερνητικό έργο της παράταξής της.
Στην πολιτική, όμως, οι αριθμοί λένε πάντα την αλήθεια μόνο όταν συνοδεύονται από το απαραίτητο ιστορικό και οικονομικό πλαίσιο, κάτι που στην προκειμένη περίπτωση παραλείφθηκε έντεχνα. Η κ. Κεραμέως έσπευσε να υπενθυμίσει με νόημα ότι ο κατώτατος μισθός επί ημερών ΣΥΡΙΖΑ βρισκόταν στα 650 ευρώ, ενώ σήμερα έχει σκαρφαλώσει στα 920 ευρώ.
Παράλληλα, σημείωσε με έμφαση την πτώση της ανεργίας από το 18% στο 8%, ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στο ευαίσθητο ζήτημα του Brain Drain, υποστηρίζοντας ότι εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες εγκατέλειψαν τη χώρα την περίοδο 2015 – 2019 και ότι πλέον οι δύο στους τρεις έχουν επιστρέψει.
Αν και τα στοιχεία αυτά μοιάζουν εκ πρώτης όψεως ακριβή, μια πιο προσεκτική και ψύχραιμη ματιά στις λεπτομέρειες αποκαλύπτει μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα, αναδεικνύοντας τις παραποιήσεις που γίνονται στον βωμό της επικοινωνίας.
Για την πληρότητα της αλήθειας, λοιπόν, οφείλουμε να θυμηθούμε ότι η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα δεν παρέλαβε μια ανθηρή οικονομία αλλά μια χώρα στα πρόθυρα της απόλυτης κατάρρευσης.
Ο κατώτατος μισθός παραδόθηκε από τη Νέα Δημοκρατία το 2015 στο καθηλωμένο επίπεδο των 586 ευρώ, με την υποτιμητική πρόβλεψη του υποκατώτατου μισθού στα 510 ευρώ για τους νέους κάτω των 25 ετών.
Η αύξηση στα 650 ευρώ επιτεύχθηκε αμέσως μόλις η χώρα κατάφερε να βγει από τη μέγγενη των Μνημονίων, και μάλιστα σε ένα περιβάλλον σταθερών τιμών, χωρίς την πρωτοφανή έκρηξη του πληθωρισμού των τελευταίων ετών, που σήμερα εξανεμίζει την αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών, κάνοντας τα 920 ευρώ να μοιάζουν συχνά ανεπαρκή για την επιβίωση.
Το ίδιο αφήγημα καταρρίπτεται και στο μέτωπο της απασχόλησης. Η ανεργία το 2015 βρισκόταν στο εφιαλτικό 25% και παραδόθηκε στο 18%. Αυτή η μείωση κατά επτά ποσοστιαίες μονάδες δεν ήρθε σε περίοδο «παχιών αγελάδων» αλλά εν μέσω σκληρής δημοσιονομικής προσαρμογής, κατά την οποία η τότε κυβέρνηση κατάφερε ταυτόχρονα να ολοκληρώσει το Μνημόνιο, να παραδώσει ρυθμούς ανάπτυξης της τάξης του 2% και να δημιουργήσει το γνωστό «μαξιλάρι ασφαλείας» των 37 δισ. ευρώ. Όσο για τη μαζική φυγή των νέων στο εξωτερικό, η ιστορική πραγματικότητα δείχνει ότι το μεγάλο κύμα της μετανάστευσης συντελέστηκε την περίοδο 2010 – 2015, όταν η ελληνική οικονομία έχασε βίαια το ένα τέταρτο του ΑΕΠ της υπό τη διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ και όχι κατά την επόμενη τετραετία.
Είτε συμπαθεί κανείς τον Αλέξη Τσίπρα είτε όχι, η Ιστορία δεν παραγράφεται και η περίοδος πριν από το 2015 δεν μπορεί να σβηστεί από τον χάρτη. Η προσπάθεια της κ. Κεραμέως να εμφανίσει τη σημερινή ευημερία των αριθμών ως ένα αυτόνομο θαύμα, αποκομμένο από το παρελθόν, αποτελεί πρόκληση για τη λογική πολλών πολιτών που έζησαν την κρίση στο πετσί τους.
Μιχάλης Παπαδόπουλος
