[Εξομολογήσεις…]
• Θα ήθελα να είμαι Αλεξανδρινός
«Παλιά, με νεανική φιλαρέσκεια, έλεγα – στον εαυτό μου – ότι θα ήθελα να είμαι Αλεξανδρινός, δηλαδή πρόσωπο που θα ζούσε σε μια νοητή ελληνιστική Αλεξάνδρεια, δηλαδή σε ένα περιβάλλον έντονης πολιτισμικής κίνησης, ιδεών και νέων γνώσεων.
Η ανάγκη αυτή περιλαμβάνει επίσης όμως και την ανθρώπινη επαφή, δράση και συναισθήματα – την ατμόσφαιρα της ποίησης Καβάφη – και υλικά αντικείμενα. Άλλωστε, ακόμα και ένας ναυαγός επιβιώνει με τη σκέψη ότι θα δημιουργήσει υποκατάστατα του χαμένου παραδείσου ή θα επιστρέψει κάποτε σε αυτόν. Η φύση, ιδίως η θάλασσα, έχουν τεράστιο πλούτο, αλλά ανθρώπινες σχέσεις, έρωτας, φιλία, βιβλίο, μουσική, τέχνη, σκέψη είναι η σφραγίδα μας στον πλανήτη και το σύμπαν.
Τρελαίνομαι για τη φύση, αλλά χωρίς πολιτισμικό και κοινωνικό υπόβαθρο δεν υπάρχει ομορφιά. Ακόμα και όλα αυτά δεν αρκούν. Πολιτισμός σημαίνει αίσθηση, ότι δεν χρειάζεται να σκέφτεσαι συνεχώς την επιβίωσή σου. Ναυαγός, έτσι που το περιγράφετε, σημαίνει επιστροφή στο πρωτόγονο».
Υπογραφή: Τάσος Γιαννίτσης, πρώην υπουργός
