Nέα μελέτη σε οκτώ χώρες της Ευρώπης καταδεικνύει ότι ο αυξημένος Δείκτης Μάζας Σώματος (ΔΜΣ) συνδέεται με σημαντική επιβάρυνση για την υγεία και την οικονομία σε ετήσια βάση.
Του
ΑΡΗ ΜΠΕΡΖΟΒΙΤΗ
Tο 56% του πληθυσμού στην Ευρώπη είναι υπέρβαρο ή ζει με παχυσαρκία (2024), ενώ το ίδιο ισχύει για ένα στα τρία παιδιά. Η σημαντική επιβάρυνση για την υγεία και την οικονομία των ευρωπαϊκών χωρών αποτυπώνεται σε νέα έκθεση, η οποία δημοσιεύθηκε πριν από λίγες μέρες. Η μελέτη «Η Οικονομική Επιβάρυνση από το Αυξημένο Σωματικό Βάρος και την Παχυσαρκία στην Ευρώπη», η οποία εκπονήθηκε από το Γραφείο Οικονομικών της Υγείας (OHE), κατόπιν ανάθεσης της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων και Συνδέσμων (EFPIA), ποσοτικοποιεί την υγειονομική και οικονομική επιβάρυνση που συνδέεται με το αυξημένο σωματικό βάρος και την παχυσαρκία σε οκτώ ευρωπαϊκές χώρες: Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, Ιρλανδία, Ελλάδα, Ρουμανία και Ηνωμένο Βασίλειο.
Τα δεδομένα δείχνουν ότι ο αντίκτυπος του αυξημένου ΔΜΣ ξεπερνά τον τομέα της υγείας, αναδεικνύοντας την ανάγκη για συντονισμένη και διατομεακή αντιμετώπιση της παχυσαρκίας και των συναφών νοσημάτων, όπως ο διαβήτης και τα καρδιαγγειακά νοσήματα. Στις χώρες της μελέτης, το 18% – 58% του συνολικού κόστους συνδέεται με απώλειες παραγωγικότητας λόγω πρόωρης θνησιμότητας, οικονομικής αδράνειας, απουσιών από την εργασία, μειωμένης παραγωγικότητας και χρόνου που αφιερώνεται στη φροντίδα ασθενών.
Το άμεσο κόστος για την υγεία συνδέεται σε μεγάλο βαθμό με νοσήματα που σχετίζονται με την παχυσαρκία και τον αυξημένο ΔΜΣ. Ενδεικτικά, ο αυξημένος ΔΜΣ συνδέεται με:
• Σχεδόν 60% της απώλειας ετών υγιούς ζωής (DALYs) λόγω διαβήτη τύπου 2.
• Το 45% λόγω παθήσεων του πεπτικού συστήματος.
• Το 32% λόγω χρόνιας νεφρικής νόσου.
Η επιβάρυνση στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα, το αυξημένο σωματικό βάρος και η παχυσαρκία συνδέονται με ετήσια οικονομική επιβάρυνση 3,4 δισ. ευρώ ή 328 ευρώ ανά κάτοικο. Το ποσό αντιστοιχεί σε περίπου 1,4% του ΑΕΠ, ξεπερνά τις δαπάνες για στέγαση και υπερβαίνει το ήμισυ των αμυντικών δαπανών της χώρας.
Από το συνολικό κόστος, τα 2,3 δισ. ευρώ (68%) αφορούν άμεσες δαπάνες υγείας και το 1,1 δισ. ευρώ (32%) έμμεσες απώλειες. Οι άμεσες δαπάνες συνδέονται κυρίως με τον διαβήτη τύπου 2 (0,9 δισ. ευρώ), τις μυοσκελετικές παθήσεις (0,4 δισ. ευρώ) και τα καρδιαγγειακά νοσήματα (0,2 δισ. ευρώ).
Στο έμμεσο κόστος, οι απουσίες από την εργασία και η μειωμένη παραγωγικότητα αντιστοιχούν σε 0,3 δισ. ευρώ η καθεμία. Ακολουθούν ο χρόνος που αφιερώνεται στη φροντίδα ασθενών (0,2 δισ. ευρώ), η οικονομική αδράνεια λόγω ασθένειας (0,1 δισ. ευρώ) και η πρόωρη θνησιμότητα (0,1 δισ. ευρώ). Οι σχετικά υψηλές απουσίες από την εργασία στην Ελλάδα αυξάνουν την έμμεση επιβάρυνση. Αντίθετα, η χαμηλότερη απασχόληση στις μεγαλύτερες ηλικίες, όπου ο αυξημένος ΔΜΣ είναι συχνότερος, περιορίζει το ύψος των απωλειών παραγωγικότητας.
Συστάσεις
Η έκθεση επισημαίνει την ανάγκη επίσημης αναγνώρισης της παχυσαρκίας ως χρόνιας νόσου, με μεγαλύτερη έμφαση στην πρόληψη, στη θεραπεία και στην καταπολέμηση του στίγματος και των προκαταλήψεων. Παράλληλα, ζητά να συνεκτιμώνται οι ευρύτερες οικονομικές επιπτώσεις στον σχεδιασμό και στην αξιολόγηση των πολιτικών.
