Οι… πρίγκιπες εξ Ανατολών
Είναι γεγονός ότι η όλη στάση τους υποδεικνύει ότι αισθάνονται ανώτεροι. Σε όλα, όχι μόνο στο… μήκος, στο πλάτος και στην ποσότητα, αλλά γενικώς! «Τι να μας πουν κι αυτοί οι Έλληνες;», θα μπορούσε να ήταν ήδη ένα μότο, εάν δεν ήταν τόσο… ελαφρύ. Αυτοί, όμως, από το… «θα έρθουμε νύχτα» και πάνω.
Γι’ αυτό και, όταν αναφέρονται σε κάτι που έχει σχέση με την Ελλάδα, κάνουν σαν να έχουν μυρίσει μόλις πριν από λίγο… κοπριά βοδιού σε οίστρο.
Ανεξαρτήτως θέσης, πολιτικής τοποθέτησης, ιεραρχίας και ιδιότητας, η… ξινίλα είναι πανομοιότυπη. Χαρακτηριστική ήταν και η… φάτσα ενός τούρκου αναλυτή, ο οποίος ήταν προσκεκλημένος σε τηλεοπτική εκπομπή –από αυτές που αρέσκονται να στήνουν οι γείτονες, για την προπαγάνδα– και αναφέρθηκε στις διαφορές με την Ελλάδα και τα «ζητήματα στο Αιγαίο». Αφού, ούτε λίγο ούτε πολύ, είπε ότι η Τουρκία μπορεί και αύριο να κάνει μια… απόβαση (ο άνθρωπος ήθελε, προφανώς, να ζήσει τη… φαντασίωση), πήρε το ύφος μετά την… μπόχα, επισημαίνοντας ότι η χώρα του δεν θα συζητήσει απευθείας τα προβλήματα με την Ελλάδα αλλά με αυτούς που την καθοδηγούν. Μάλιστα, αναφέρθηκε στους «αυτούς», για να μην υπάρχουν τυχόν παρερμηνείες, σημειώνοντας την ΕΕ και τις ΗΠΑ…
Αυτό που έχει σημασία να ειπωθεί είναι ο τρόπος με τον οποίο εκφράζεται ο δημόσιος λόγος –τον οποίο και διαμορφώνουν οι κυβερνώντες– απέναντι σε μια άλλη χώρα, και συγκεκριμένα σε αυτήν τη χώρα, την οποία, όπως φαίνεται, και να… τη φάνε δεν θα τη χορτάσουν, όπως έλεγε η γιαγιά μου που ήρθε από τα Μάλγαρα το 1922, ενός χρονού… (Άσχετο…)
Αυτό, βεβαίως, δείχνει την κουλτούρα, τη νοοτροπία, την… κατάστασή τους γενικότερα, είναι, όμως, πασιφανές το μέγεθος της απέχθειας και της υποτίμησης. Πολύ εύκολα αυτά τα συναισθήματα μετατρέπονται σε μίσος / μένος, και έχουμε δει πώς όλο αυτό γίνεται όπλο στα χέρια του όχλου…
Πραγματικά, μεγάλη θλίψη… Διερωτάται κανείς τι στο καλό νομίζουμε ότι κάνουμε με το να συνεχίζουμε να… τονίζουμε τα περί ελληνοτουρκικής φιλίας…
Από την άλλη, όμως, είναι εξίσου εντυπωσιακό ότι φτάσαμε εδώ που φτάσαμε με αυτούς τους γείτονες. Μέχρι σήμερα. Γιατί… υπάρχει και το αύριο.
«Κλαίει» το τουρκικό ΥΠΕΞ
Προφανώς, παίρνουν μια προηγούμενη ανακοίνωση από το αρχείο, την τροποποιούν (ημερομηνία, λίγο τον πρόλογο και τον αριθμό των σχολείων) και τη στέλνουν για δημοσίευση. Ο λόγος για το τουρκικό ΥΠΕΞ, που οδύρεται πάλι επειδή «μειονοτικά σχολεία έκλεισαν στη ‘‘Δυτική Θράκη’’» …
Φυσικά, δεν περιμένει κανείς –με τα τέρατα που λένε και ισχυρίζονται– να σταματήσουν τις ανακρίβειες. Φέρ’ ειπείν, σε αυτό το μικρό τμήμα πρότασης τα … προβλήματα είναι στο «έκλεισαν», στα «μειονοτικά σχολεία» και, όταν μιλάνε αυτοί –ως νεοοθωμανοί πασάδες–, στον γεωγραφικό προσδιορισμό. Διότι αυτοί δεν αναφέρονται, απλώς, σε ένα γεωγραφικό σημείο…
Κατά τα λοιπά, τα σχολεία δεν έκλεισαν, αλλά τέθηκαν υπό αναστολή, ενώ το πρόβλημα αυτό αφορά και τα δημόσια σχολεία (στην περιοχή λειτουργούν δημόσια σχολεία, όπου φοιτούν μαθητές από την πλειονότητα αλλά και τη μειονότητα, και μειονοτικά σχολεία, μόνο για μαθητές της μειονότητας).
Αλλά αυτά, είπαμε, είναι ψιλά, πολύ ψιλά γράμματα για το υπουργείο Εξωτερικών της γείτονος.
Δεν νομιμοποιείσαι…
Η απάντηση σκληρή και αυστηρή από την… Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης, που ανέλαβε να επαναλάβει για άλλη μία φορά τον λόγο για τον οποίο αυτά τα σχολεία αναστέλλουν τη λειτουργία τους. Το ενδιαφέρον είναι ότι και από δω μεριά οι εξηγήσεις διαφοροποιούνται με τα χρόνια. Δηλαδή, πριν από 15 χρόνια, απ’ όταν ξεκίνησε αυτή η θλιβερή διαδικασία, η αιτιολογία ήταν η οικονομική κρίση. Μετά από τόσα χρόνια (απορεί κανείς… πόσα σχολεία έχουν μείνει ακόμα), η εξήγηση έγκειται στο «οξύ δημογραφικό πρόβλημα». Η διαφορετική (κατά τα φαινόμενα) προσέγγιση δεν πρέπει να μας ξενίζει, αφού… συνέπεια της οικονομικής κρίσης είναι η μαζική μετανάστευση και η δραματική μείωση των γεννήσεων, που αποτελούν βασικές συνιστώσες του Δημογραφικού.
Πάντως, η ΠΔΕ ΑΜΘ, με την ανακοίνωσή της, αποδόμησε τους ισχυρισμούς της Τουρκίας περί «στοχοποίησης» παραθέτοντας συγκεκριμένα αριθμητικά δεδομένα, υπογραμμίζοντας, μάλιστα, ότι τα μειονοτικά που τέθηκαν σε αναστολή είναι… υποπολλαπλάσια από τα δημόσια. Συγκεκριμένα, στην Περιφέρεια ΑΜΘ τα σχολεία που αναστέλλουν τη λειτουργία τους τη νέα χρονιά είναι 39 δημόσια και 8 μειονοτικά…
Επίσης, υπενθυμίζεται ότι η Ελλάδα καλύπτει πλήρως όλα τα λειτουργικά έξοδα, τη μισθοδοσία και τις μεταφορές των μαθητών, τηρώντας απαρέγκλιτα τις δεσμεύσεις της Συνθήκης της Λωζάννης, η οποία αναγνωρίζει τη μειονότητα ως θρησκευτική και όχι εθνική, καθιστώντας σαφές ότι το… τουρκικό ΥΠΕΞ δεν διαθέτει καμία θεσμική νομιμοποίηση να παρεμβαίνει.
Τέλος, υπογραμμίζεται το ιδιαίτερα ευνοϊκό καθεστώς που ισχύει για τη διατήρηση των μειονοτικών δομών, καθώς το ελάχιστο όριο αναστολής ορίζεται στους 9 μαθητές (με δύο εκπαιδευτικούς), έναντι των 15 μαθητών (με έναν εκπαιδευτικό) που ισχύει για τα δημόσια δημοτικά.
Η εργαλειοποίηση μικρών παιδιών…
Τα σχολεία τίθενται υπό αναστολή για να έχουν τη δυνατότητα να ξαναλειτουργήσουν. Βέβαια, ποιος περιμένει την… αναστροφή του κλίματος; Και αυτός είναι ακόμη ένας λόγος που το «καθεστώς» αυθαιρετεί (το ηπιότερο). Το πιο σημαντικό, πάντως, είναι ότι δεν έχουν κανέναν ηθικό ενδοιασμό να παίξουν τα παιχνίδια τους πάνω σε παιδικές πλάτες… Χρησιμοποιούν τα παιδιά, όπως και τα ενήλικα μέλη της μειονότητας, ανάλογα με τους σκοπούς τους.
Πάντως, ένα σχολείο υπό αναστολή έχει επαναλειτουργήσει, και αυτό είναι μειονοτικό. Πρόκειται για το Μειονοτικό Σχολείο Κέχρου Ροδόπης. Βέβαια, για το συγκεκριμένο «μούγκα» από το τουρκικό ΥΠΕΞ…
Επίσης, σημειώθηκε και το… θέμα με το Μειονοτικό Σχολείο Ζυγού Ξάνθης, το οποίο οι γνωστοί εγκάθετοι πήγαν να το… ανοίξουν με πλαστά δικαιολογητικά και μετά κατηγορούσαν το υπουργείο Παιδείας και την κυβέρνηση –μαζί με το τουρκικό ΥΠΕΞ– για καταστρατήγηση των μειονοτικών εκπαιδευτικών δικαιωμάτων. Είχε γίνει και παρέμβαση του βουλευτή της Νέας Αριστεράς (τότε) στην Ξάνθη Χουσεΐν Ζεϊμπέκ, ο οποίος έκανε μια σειρά ανακοινώσεων –έως και επερώτηση στη Βουλή–, συντασσόμενος με όλους τους παραπάνω και κραυγάζοντας κατά της χώρας μας.
Να σημειωθεί ότι το σχολείο δεν επαναλειτούργησε, αφού μετά τον έλεγχο των υποβληθέντων δικαιολογητικών εγγραφής διαπιστώθηκε ότι αυτά ήταν… παράνομα.
Στην ανακοίνωση, η ΠΔΕ επανήλθε στο συγκεκριμένο περιστατικό, υπογραμμίζοντας ότι «είναι απολύτως καταδικαστέα οποιαδήποτε μεθόδευση για την επαναλειτουργία μειονοτικών σχολείων μέσω της υποβολής αιτήσεων με ψευδή δικαιολογητικά ή –πολύ χειρότερα– η εργαλειοποίηση μικρών παιδιών ως πιόνια που μετακινούνται αναλόγως των αποφάσεων εξωθεσμικών κέντρων».
Έλλη Μητακίδου
