Μ. Αποστολάκη στο “Π”: Το ΠΑΣΟΚ της ευθύνης απέναντι στην πλειοδοσία της διαμαρτυρίας
Της
ΜΙΛΕΝΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗ
Βουλευτού ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ Β1 Βόρειου Τομέα Αθήνας
Η πύκνωση της εμφάνισης νέων πολιτικών σχηματισμών δεν αποτελεί κεραυνό εν αιθρία. Είναι αντανάκλαση μιας υπαρκτής κοινωνικής δυσαρέσκειας, κόπωσης και απογοήτευσης, που έχει συσσωρευτεί σε μεγάλα τμήματα της κοινωνίας και έχει ενταθεί από τις πολιτικές της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Είναι επίσης αποτέλεσμα μιας κρίσης εμπιστοσύνης στο πολιτικό σύστημα, που τροφοδοτείται από τα σκάνδαλα, τη διαφθορά, την απαξίωση των δημοκρατικών θεσμών αλλά και από την αύξηση των ανισοτήτων, την ακρίβεια, τη στεγαστική κρίση. Αυτή η διάχυτη αίσθηση ότι «τα πράγματα πάνε προς το χειρότερο» και ότι «οι πολλοί μένουν πίσω» δεν μπορεί, όμως, να αλλάξει με αφορισμούς ή με ευχολόγια. Πολύ περισσότερο δεν μπορεί να απαντηθεί με μια επιστροφή σε συνταγές που κόστισαν ακριβά στον τόπο, δοκιμάστηκαν και απέτυχαν. Και εδώ έγκειται μια θεμελιώδης διαφορά του ΠΑΣΟΚ από τα νέα κόμματα που εμφανίζονται στο πολιτικό σκηνικό.
Παρά τις επιμέρους διαφοροποιήσεις ή τις υποτιθέμενες ιδεολογικές αποστάσεις τους, οι σχηματισμοί αυτοί έχουν περισσότερα κοινά παρά διαφορές. Πρόκειται για προσωποπαγή εγχειρήματα, που οικοδομούν το αφήγημά τους πάνω στην εύκολη καταγγελία, σε μια γενική και αόριστη αντισυστημική ρητορική και σε ανακυκλωμένα υλικά. Δεν κομίζουν κάτι πραγματικά νέο και απέχουν πολύ από το να παρουσιάσουν ένα συγκροτημένο σχέδιο διακυβέρνησης της χώρας. Αποκαλυπτικές ως προς το τελευταίο είναι οι γενικόλογες διακηρύξεις προθέσεων. Δηλώνουν προθέσεις με τις οποίες θεωρητικά όλοι θα μπορούσαν να συμφωνήσουν, χωρίς να απαντούν στο κρίσιμο ερώτημα: το «πώς». Πώς θα αντιμετωπιστεί η ακρίβεια; Πώς θα αντιμετωπιστεί η δημογραφική κρίση; Πώς θα στηριχθεί η νέα γενιά που αδυνατεί να αποκτήσει στέγη; Πώς θα αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη στους θεσμούς; Πώς θα ανασυγκροτηθεί το κοινωνικό κράτος; Πώς θα παραχθεί πλούτος που να διανέμεται δίκαια στην κοινωνία;
Η πολιτική, όμως, δεν είναι διαπίστωση προβλημάτων ή έκφραση καλών προθέσεων. Κρίνεται στη δυνατότητα παραγωγής λύσεων, στη γνώση, στην ικανότητα διακυβέρνησης. Το ΠΑΣΟΚ είναι παράταξη εξουσίας και φορέας εναλλακτικής διακυβέρνησης. Είναι η παράταξη που ταυτίστηκε με τις μεγάλες προοδευτικές τομές της Μεταπολίτευσης: Το Εθνικό Σύστημα Υγείας, το ΑΣΕΠ, τις μεγάλες υποδομές, την ένταξη της χώρας στην ΟΝΕ, την ψηφιακή αναβάθμιση του κράτους, την ενίσχυση και την αναβάθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης. Είμαστε η πολιτική δύναμη που στις κρίσιμες στιγμές για τη χώρα αναγνώρισε την ανάγκη για μεταρρυθμίσεις. Μεταρρυθμίσεις δίκαιες, με κοινωνικό πρόσημο, όχι ουδέτερες, χωρίς ιδεολογική αναφορά και κοινωνική στόχευση.
Συνεπές με τη διαδρομή και την ταυτότητά του, το ΠΑΣΟΚ έχει καταθέσει ως αξιωματική αντιπολίτευση συγκεκριμένες, κοστολογημένες και εφαρμόσιμες προτάσεις για τα μεγάλα προβλήματα της κοινωνίας: Για την ακρίβεια, τη στεγαστική κρίση, το Δημογραφικό, τη δημόσια υγεία και την αποκατάσταση της λειτουργίας των θεσμών και του κράτους δικαίου. Και σε μια σειρά ζητημάτων έχει ήδη εξαναγκάσει την κυβέρνηση να κινηθεί υπό την πίεση των παρεμβάσεών του, όπως συνέβη με τις τραπεζικές χρεώσεις, το ιδιωτικό χρέος, την προστασία της πρώτης κατοικίας, τα ιδιωτικά ασφάλιστρα υγείας.
Αυτό περιμένουν σήμερα οι πολίτες από μια προοδευτική παράταξη, όχι ανέξοδα συνθήματα, αλλά σοβαρότητα, αξιοπιστία και ευθύνη. Δεν χρειάζονται άλλη μία προσωποκεντρική υπόσχεση «ρήξης» χωρίς περιεχόμενο. Χρειάζονται μια αξιόπιστη δύναμη πολιτικής αλλαγής, με σχέδιο, κοινωνικές αναφορές και δυνατότητα εφαρμογής. Το ΠΑΣΟΚ έχει σήμερα μια ιστορική ευκαιρία αλλά και ένα ιστορικό καθήκον να εκφράσει την κοινωνική πλειοψηφία που ζητά πολιτική αλλαγή. Να επανασυνδεθεί με ανθρώπους που απομακρύνθηκαν τα χρόνια της κρίσης, να μιλήσει μαζί τους με ειλικρίνεια και ταπεινότητα αλλά και με αυτοπεποίθηση για το μέλλον της χώρας. Να τους πείσει να επανέλθουν στην κάλπη, γεννώντας ελπίδα και προοπτική για ένα καλύτερο μέλλον.
Με τη στρατηγική της πολιτικής αυτονομίας της παράταξης, αγωνιζόμαστε έχοντας μπροστά μας τον ορίζοντα των επόμενων εθνικών εκλογών. Μια στρατηγική που στοχεύει στη διαμόρφωση ενός ευρέος κοινωνικού ρεύματος υπέρ της πολιτικής αλλαγής που έχει ανάγκη η χώρα, απέναντι στη συντηρητική διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Η χώρα δεν έχει ανάγκη από νέους υποδοχείς διαμαρτυρίας. Έχει ανάγκη από μια προοδευτική, συγκροτημένη και αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης. Και αυτή μπορεί να εκφραστεί με δημοκρατική ευθύνη και σοβαρότητα μόνο από το ΠΑΣΟΚ, που αγωνίζεται για την ανατροπή και τη νίκη στις εκλογές, καθώς από τη δεύτερη θέση ουδείς μπόρεσε να αλλάξει τη μοίρα ενός τόπου…
