Η αυταπάτη ότι μια κυβέρνηση επταετίας μπορεί να… ξεγελάσει τους ψηφοφόρους
–Δίκοπο μαχαίρι για τον πρωθυπουργό οι πρόωρες εκλογές
Η σχετική ρητορική αναπτύσσεται με πυκνή συχνότητα στη δημόσια σφαίρα το τελευταίο διάστημα, τόσο από δημοσιολογούντες και διαμορφωτές της κοινής γνώμης όσο και από εκπροσώπους των ΜΜΕ, που έχουν διακριθεί την τελευταία επταετία Μητσοτάκη στη… χαλαρή αντιμετώπιση της τρέχουσας πολιτικής κυριαρχίας.
Σύμφωνα με όλους αυτούς, ο πρωθυπουργός θα ζυγίσει το επόμενο διάστημα τα δεδομένα που έχει ήδη στα χέρια του –και εκείνα που θα διαμορφωθούν στη συνέχεια– και θα αποφασίσει αν τον συμφέρει πολιτικά να προχωρήσει σε πρόωρες εκλογές το φθινόπωρο, ακόμη και στα τέλη του Σεπτεμβρίου, προκειμένου να αποφύγει τις δραματικές πολιτικές επιπτώσεις από έναν δύσκολο χειμώνα που θα ακολουθήσει και θα επιδεινώσει περαιτέρω τις συνθήκες για την κοινωνία και την ποιότητα ζωής των πολιτών.
Η συλλογιστική έχει πολιτική και εμπειρική βάση, πηγαίνει, ωστόσο, κόντρα στην… κοινή λογική και στις συνθήκες που διαμορφώνονται σήμερα στην ελληνική κοινωνία και τείνουν να παγιωθούν. Μια κυβέρνηση επταετίας έχει ήδη κριθεί από την κοινωνία και την πλειοψηφία των πολιτών. Και αναπόφευκτα έχει κριθεί αρνητικά, λόγω της συσσωρευμένης φθοράς της και της κόπωσης των πολιτών, οι οποίοι αναζητούν καινούριες αφετηρίες πολιτικών διαδρομών.
Αν καταφέρει να διατηρηθεί στην εξουσία, ως κυβέρνηση κοινωνικής μειοψηφίας και κοινοβουλευτικής… ανοχής, από τη στιγμή που δεν θα μειωθεί η αποχή σε βαθμό που να καταστήσει αδύνατη την επίτευξη αυτοδυναμίας ή ακόμη και ποσοστού άνω του 25%, δεν παίρνει λευκή επιταγή. Δεν ξεκινάει από την αρχή. Οι μήνες που ακολουθούν έρχονται να προστεθούν στα επτά χρόνια που προηγήθηκαν.
Και εφόσον οι πολίτες διαπιστώσουν ότι η ζωή τους δεν βελτιώνεται, αλλά η κυβέρνηση συνεχίζει να αδυνατεί να προσφέρει, τότε ο χρόνος μετράει αντίστροφα και πολύ γρήγορα, με αποτέλεσμα η ραγδαία φθορά να οδηγεί αναπόφευκτα σε νέα εκλογική αναμέτρηση.
Οι κάλπες, ακόμη και στις πιο δύσκολες εποχές για τον τόπο, έχουν εξελιχθεί σε μεθοδολογικό εργαλείο… προσγείωσης στην πραγματικότητα και διάλυσης-διάψευσης κάθε αυταπάτης. Ο σημερινός πρωθυπουργός το γνωρίζει πολύ καλά αυτό. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αποτελεί προϊόν μίας από τις σημαντικότερες πολιτικές οικογένειες του τόπου, που συμμετέχουν στη διακυβέρνηση και στην εξουσία για περισσότερο από μισό αιώνα. Ως γιος του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη είχε την ευκαιρία να δει και να συγκρίνει από κοντά υποσχέσεις και πράξεις, από πολιτικούς φίλους, συμμάχους και… χειροκροτητές, ενώ και ο ίδιος έχει βιώσει αντίστοιχες συμπεριφορές και εμπειρίες τα τελευταία 22 χρόνια, από τη στιγμή που εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής στην τότε ενιαία και… θηριώδη Β’ Αθηνών, και μάλιστα στην πρώτη θέση.
Παρά το γεγονός ότι το επιτελείο των στενών συνεργατών που επέλεξε για το Μέγαρο Μαξίμου κυριαρχείται από… ακροκεντρώους και περαστικούς από το ένα κόμμα στο αντίπαλο, χωρίς ψυχική, συναισθηματική, ιδεολογική και ηθική συσχέτιση με την Κεντροδεξιά, ο Κυριάκος Μητσοτάκης διατηρεί έναν κύκλο συζητητών που έχουν μεγαλώσει στις τάξεις της Νέας Δημοκρατίας και κατά συνέπεια γνωρίζουν και αντιλαμβάνονται εύκολα τις τάσεις που διαμορφώνονται κάθε φορά στην παραδοσιακή κοινωνική και εκλογική βάση του κόμματος.
Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο ο Κυριάκος Μητσοτάκης δείχνει να αντιλαμβάνεται τις… αυταπάτες όσων του εισηγούνται να πραγματοποιήσει πρόωρες εκλογές τον Σεπτέμβριο, για να τις… κλέψει και να… ξεγελάσει τους Έλληνες, κατανοώντας ότι τη δυσαρέσκεια και την οργή που θα επιχειρήσει να αντιμετωπίσει σε εκείνες τις κάλπες θα τις ξαναβρεί μπροστά του αμέσως μετά την εκλογική αναμέτρηση.
Και από τη στιγμή που θα συμβεί κάτι τέτοιο, ο χρόνος θα μετράει αντίστροφα για νέα προσφυγή στις κάλπες, μέσα στο 2027, αυτήν τη φορά με περισσότερο… κυνικά χαρακτηριστικά, που θα οδηγήσουν στην πτώση της κυβέρνησής του από την εξουσία, χωρίς ο ίδιος να έχει την ευχέρεια ή ακόμη και τη δυνατότητα να διαφυλάξει την πολιτική υστεροφημία του.
Ώστε να μπορέσει στη συνέχεια, και αφού παρέλθει ένας εύλογος χρόνος, που θα λειτουργήσει… επουλωτικά για τη σχέση του με την ελληνική κοινωνία αλλά και τους ευρωπαίους εταίρους –στα μάτια των οποίων ηγείται σήμερα μιας κυβέρνησης η οποία εγκαλείται και ελέγχεται για… ωκεανό σκανδάλων και διαφθοράς–, να διεκδικήσει ένα κορυφαίο ευρωπαϊκό ή διεθνές αξίωμα, προκειμένου να συνεχίσει έτσι την πολιτική σταδιοδρομία του και μετά το κλείσιμο του κύκλου του στην πρωθυπουργία και στο Μέγαρο Μαξίμου, αλλά και στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, μετά από επτά και δέκα χρόνια, αντίστοιχα.
Φωτό: facebook.com/kyriakosmitsotakis
