Eίχαμε γράψει προ μηνών, από αυτήν εδώ τη στήλη, για την έρευνα που γίνεται από την Εισαγγελία Οικονομικού Εγκλήματος σε μια εταιρεία με έδρα τον Πειραιά, η οποία είχε πάρει κάποια εκατομμύρια μέσω ευρωπαϊκού προγράμματος κατάρτισης κρατουμένων στις φυλακές, ύψους 24 εκατ. ευρώ, στο οποίο όμως διαπιστώθηκαν σημαντικές μεταβολές, χωρίς να επιστραφούν τα χρήματα που είχαν εισπραχθεί.
Ο έλεγχος που έγινε αποκάλυψε ότι εμφανίζονταν κρατούμενοι να παρακολουθούν το πρόγραμμα, τη στιγμή που είτε είχαν αποφυλακιστεί ή είτε δεν βρίσκονταν, για διάφορους λόγους, στα σωφρονιστικά καταστήματα, όπου υποτίθεται ότι η εταιρεία επιδοτούνταν για να τους επιμορφώσει. Η εταιρεία, όμως, εισπράττει κανονικά τα λεφτά της, καθώς η πληρωμή ήταν ανά κρατούμενο. Ο αριθμός αυτών που για διάφορους λόγους δεν παρακολούθησαν ξεπερνά τους 1.000, ωστόσο δόθηκαν βεβαιώσεις συμμετοχής σχεδόν σε όλους.
Επίσης, αγοράστηκαν 7.500 τάμπλετ έναντι 3.696.354 ευρώ, αλλά η εταιρεία τα τιμολόγησε προς 5.365.239 ευρώ. Δηλαδή, έβαλε… καπέλο περίπου 2 εκατ. ευρώ. Χώρια που από τα τάμπλετ αυτά μόλις τα 4.500 κατέληξαν σε κρατούμενους, ενώ τα υπόλοιπα υποτίθεται ότι βρίσκονται στις φυλακές, αλλά ακόμα δεν έχουν καταμετρηθεί, για να διαπιστωθεί πόσα έχουν απομείνει, αν είναι δηλαδή 3.000 κομμάτια, και πού είναι.
Τις τελευταίες μέρες, κάναμε μια… επίσκεψη στη «Διαύγεια» και διαπιστώσαμε ότι μέσα σε μία πενταετία η συγκεκριμένη εταιρεία εξασφάλισε από φορείς του Δημοσίου τομέα ή από μεγάλους ΟΤΑ αναθέσεις και προγράμματα που αγγίζουν τα 50 εκατ. ευρώ.
Δηλαδή, το Δημόσιο και οι ΟΤΑ έχουν γίνει… μόνιμοι πελάτες της συγκεκριμένης εταιρείας και την… προτιμούν συχνά. Γιατί, άραγε, τέτοια… συμπάθεια; Μήπως πρέπει να επεκταθεί η έρευνα και στους επικεφαλής των δήμων και των κρατικών υπηρεσιών, για να διαπιστωθεί ποιοι ήταν οι λόγοι που έδειχναν αυτήν την ιδιαίτερη… προτίμηση στην εν λόγω εταιρεία;
Πιστεύουμε πως εκεί θα βρεθεί η άκρη του νήματος. Για να δούμε…
