Γιατί επιμένουμε στη θερινή και στη χειμερινή ώρα;
Φτάνουμε στο τέλος και αυτού του μήνα, που, με τις γιορτές και τις αλλαγές στην ώρα, ουσιαστικά από το επόμενο Σαββατοκύριακο θα έχει ολοκληρωθεί.
Η ώρα θα γίνει χειμερινή, θα σκοτεινιάζει από τις 5 το απόγευμα, αλλά ο καιρός, έπειτα από ένα διάλειμμα κακοκαιρίας, θα είναι και πάλι καλοκαιρινός.
Το… γαϊδουροκαλόκαιρο, που έλεγαν οι παλιοί. Για να γυρίσουμε όμως στην ώρα, δεν μπορούμε να καταλάβουμε γιατί επιμένουμε στη θερινή και στη χειμερινή βερσιόν.
Για ποιον λόγο να κλεινόμαστε από το απομεσήμερο στα σπίτια; Αφού ο λόγος για τον οποίο καθιερώθηκε, δηλαδή η οικονομική ισορροπία, ουσιαστικά δεν εξυπηρετείται, γιατί το συνεχίζουμε;
Καλύτερα δεν είναι να αφήσουμε τη φύση στην ησυχία της, στην ώρα της, στους ρυθμούς της;
Δεν φτάνει που της… αλλάζουμε τα φώτα με την κλιματική αλλαγή, πρέπει να της αλλάζουμε και την ώρα;
Ας αφήσουμε τις παρεμβάσεις και ας κοιτάξουμε να διορθώσουμε τα δικά μας κακώς κείμενα. Η φύση θα τον βρει τον δρόμο της, ό,τι κι αν της κάνουμε.
Εμείς έχουμε χάσει τον μπούσουλα και βαδίζουμε στα τυφλά. Ας κοιτάξουμε λοιπόν να βρούμε τον δρόμο μας και ας αφήσουμε τα ρολόγια.
Γιατί στο τέλος δεν θα δουλεύουν, αλλά θα μας… δουλεύουν!
