Αναβάθμιση ή παγίδα;
Με μεγάλη ικανοποίηση πληροφορηθήκαμε την εκλογή του Κυριάκου Πιερρακάκη στην προεδρία του Eurogroup. Όντως πρόκειται για μια μεγάλη διάκριση για τη χώρα μας και μια αναγνώριση πως στην οικονομία τα πάμε καλά.
Όμως, η όλη διαδικασία και η ευκολία με την οποία οι εταίροι μας δέχθηκαν να αναλάβει Έλληνας τις τύχες του Eurogroup, που είναι το όργανο που διαμορφώνει την οικονομική πολιτική της Ευρωζώνης και καθορίζει τους τρόπους ενίσχυσης, σταθερότητας και δυναμικής του κοινού νομίσματος, του ευρώ, προκαλεί εύλογες απορίες και ερωτηματικά.
Δεν λέμε ότι ο κ. Πιερρακάκης δεν είναι ικανός και άξιος ή ότι είναι ελλιποβαρής γι’ αυτήν τη θέση. Το αντίθετο. Έχει μόρφωση, εμπειρία και διαπιστωμένες ικανότητες, που τον καθιστούν ιδανικό για τη θέση. Όμως, οι εταίροι μας δεν μας έχουν συνηθίσει σε επιλογές ανάλογες της αξίας και των δεξιοτήτων που διαθέτει ο καθένας, γιατί τα κριτήριά τους είναι περισσότερο διπλωματικά και πολιτικά, παρά αξιοκρατικά. Γι’ αυτό η ενθουσιώδης επιλογή του κ. Πιερρακάκη, ο οποίος δεν έχει τις πολιτικές… πλάτες και τις διπλωματικές περγαμηνές που συνήθως έχουν εκείνοι που καταλαμβάνουν τέτοιες θέσεις, προκαλεί έκπληξη.
Γιατί δεν έγινε καν εκλογή. Σχεδόν έγινε επιλογή, και μάλιστα ομόφωνη, αφού όλοι όσοι είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον για την προεδρία του Eurogroup δεν κατέθεσαν τελικά υποψηφιότητα και ο μοναδικός που την κατέθεσε, ο κ. Βαν Πέτεγκεμ, ο πολύφερνος Βέλγος, με τις διασυνδέσεις και… τα κονέ σε όλα τα οικονομικά επιτελεία της Ευρώπης, παραιτήθηκε υπέρ του Πιερρακάκη.
Ουσιαστικά, δηλαδή, η όλη διαδικασία δείχνει πως εξελίχθηκε, όπως εξελίχθηκε, για να εκλεγεί, ή καλύτερα για να πάρει τη θέση, ο έλληνας επί της Οικονομίας και των Οικονομικών υπουργός. Μόνο χαλί δεν είχαν στρώσει στον Πιερρακάκη οι εταίροι μας. Οι ίδιοι που πριν από μερικά χρόνια δεν ήθελαν να μας δούνε και τεμπέληδες μας ανέβαζαν, κλέφτες μας κατέβαζαν.
Γιατί τώρα κάνουν τους… γαλαντόμους; Γιατί μας χαϊδεύουν τ’ αυτιά;
Μήπως θα πρέπει το Eurogroup να πάρει κάποιες δύσκολες αποφάσεις και, επειδή δεν θέλουν να τις… χρεωθούν εκείνοι, βρήκαν έναν εύσχημο τρόπο να τις φορτώσουν εμάς; Μήπως τώρα, που έφτασε στην τελική φάση η διαπραγμάτευση ΗΠΑ – Ρωσίας για την Ουκρανία, θα πρέπει η Ευρώπη να παίξει τον ρόλο του… κακού και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι έβαλαν εμάς μπροστά για να… εισπράξουμε τη λέζα; Και να φανούμε εμείς οι κακοί και οι αδιάλλακτοι απέναντι στους Ρώσους, για να βάλει εμάς το Κρεμλίνο στο… μαύρο κατάστιχο;
Δεν παίρνουμε όρκο ότι συμβαίνει κάτι τέτοιο, αλλά είναι πολύ πιθανόν να συμβαίνει. Και αν συμβαίνει, η ζημιά για τη χώρα θα είναι πολύ μεγαλύτερη από τα προσωρινά και αμφισβητούμενα κέρδη της προεδρίας του Eurogroup.
