Από τις 15 του περασμένου Δεκέμβρη, ο Πογιέτ είχε ξεκαθαρίσει ότι ζητά την απόκτηση 2-3 παικτών σε συγκεκριμένες θέσεις, οι οποίοι θα είναι αποδεδειγμένα καλύτεροι από τους υπάρχοντες. Του προτάθηκαν ένα σωρό ποδοσφαιριστές, κάποιοι που αγωνίζονται σε κάτω του μετρίου πρωταθλήματα και άλλοι που παίζουν λίγο ή και καθόλου.
Εύκολα μπορούσε κάποιος να διαπιστώσει τη χαώδη απόσταση μεταξύ των εισηγήσεων του Πογιέτ και των υπολοίπων. Ασφαλώς, ο λόγος ήταν και οικονομικός. Η ΑΕΚ επιχείρησε και πάλι με ιδιαίτερα χαμηλό μπάτζετ να προσελκύσει καλούς ποδοσφαιριστές.
Και μετά ήρθε το διπλό επικοινωνιακό στραπάτσο. Πρώτα με την περίπτωση του Σα, για τον οποίον η ΑΕΚ δεν προσέφερε ποτέ αυτά που άφηνε να εννοηθεί ότι θα έδινε, με αποτέλεσμα αυτός να καταλήξει στη Μακάμπι. Και μετά με την περίπτωση του Βιγιαφάνες, που ενώ όλοι πανηγύριζαν επειδή έκλεισε για το καλοκαίρι, τελικά… έστριψε προς Κορωπί και τον Παναθηναϊκό.
