Το δικαίωμα στη σιωπή: Οι αυταπάτες ορισμένων γονέων των Τεμπών ότι… θα αποδοθεί Δικαιοσύνη

Το δικαίωμα στη σιωπή: Οι αυταπάτες ορισμένων γονέων των Τεμπών ότι… θα αποδοθεί Δικαιοσύνη

Στη σκιά της λυσσώδους πολεμικής του κυρίαρχου συστήματος εξουσίας απέναντι στη Μαρία Καρυσιανού, γίνονται περισσότερο ορατές και εμφανείς οι εσωτερικές διαφοροποιήσεις στους κύκλους των γονέων.

Άνθρωποι χαροκαμένοι, χωρίς την εμπειρία των πολιτικών παρασκηνίων, δεν μπορούν να αντιληφθούν ότι οι δικές τους γνήσιες ανησυχίες και ενστάσεις για την προοπτική ενός κόμματος υπό τη Μαρία Καρυστιανού θα αξιοποιηθούν επικοινωνιακά από εκείνους τους οποίους οι ίδιοι κατηγορούν ως ενόχους για τον βάρβαρο θάνατο των παιδιών τους.
Η μεγαλύτερη, φυσικά, αυταπάτη αφορά την προοπτική να… αποδοθεί Δικαιοσύνη για τα Τέμπη, ενώ όλοι παρακολουθούν την προβληματική εξέλιξη της δικαστικής διερεύνησης της υπόθεσης όλα αυτά τα χρόνια.

Το στοίχημα Πιερρακάκη να μην τον αγγίξει η… φθορά των Βρυξελλών

Ένα μεγάλο στοίχημα για το πολιτικό μέλλον και τις προοπτικές του Κυριάκου Πιερρακάκη αφορά φυσικά το κατά πόσο ο νέος πρόεδρος του Eurogroup θα καταφέρει να αποφύγει τη… φθορά των Βρυξελλών.
Να μην μπει, δηλαδή, και εκείνος στο στόχαστρο των ευρωπαϊκών κοινωνιών, και κατά συνέπεια και της ελληνικής, πληρώνοντας τον ακριβό λογαριασμό για τη δραματική ανικανότητα της πολιτικής ηγεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το τίμημα της οποίας καταβάλλεται με επώδυνο περιεχόμενο από τους ευρωπαϊκούς λαούς στην καθημερινότητά τους.
Το στοίχημα δεν είναι εύκολο, ο Κυριάκος Πιερρακάκης, ωστόσο, είναι αποφασισμένος να κρατήσει… αποστάσεις ασφαλείας από το διευθυντήριο των Βρυξελλών.

Η «μαύρη τρύπα» της Βόρειας Ελλάδας για τη Νέα Δημοκρατία

Τα τελευταία χρόνια, με επίκεντρο την αποστασιοποίηση της παραδοσιακής βάσης της Νέας Δημοκρατίας, λόγω συ­γκεκριμένων πολιτικών της κυβέρνησης του σημερινού πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, η Βόρεια Ελλάδα έχει εξελιχθεί σε «μαύρη τρύπα» για την ιστορική παράταξη της Κεντροδεξιάς.
Οι ευρωεκλογές του 2024, με την απώλεια άνω του 1 εκατομμυρίου ψηφοφόρων από την παραδοσιακή βάση της ΝΔ, έδειξαν… τι έρχεται. Έκτοτε, οι άνθρωποι αυτοί όχι μόνο δεν επιστρέφουν στο μαντρί, αλλά αντιθέτως απομακρύνονται περισσότερο. Και περισσότεροι.
Μια πραγματικότητα η οποία καταγράφεται ανοιχτά και σε όλες τις δημοσκοπήσεις όλων των εταιρειών.

Η δυσφήμιση και οι διώξεις ως… χορηγοί των αγροτών

Η απόπειρα δυσφήμισης των ηγετικών στελεχών του αγροτικού κινήματος, σε συνδυασμό με τις διώξεις σε βάρος εκείνων που σηκώνουν τις μπάρες των διοδίων, ώστε να διέρχονται ελεύθερα οι πολίτες, λειτουργούν ως… χορηγοί των αγροτικών κινητοποιήσεων.
Η ποιοτική διαφορά της εξέγερσης του αγροτικού κινήματος στην τρέχουσα χρονική συγκυρία αφορά τη συσσώρευση οργής και απογοήτευσης στη μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας για μια σειρά από ζητήματα στην καθημερινότητα και την ποιότητα της ζωής τους.
Σε ένα τέτοιο πλαίσιο πραγματικότητας που έχει διαμορφωθεί, ο κοινωνικός αυτοματισμός δεν μπορεί να λειτουργήσει με την… αποτελεσματικότητα που συνέβαινε στο παρελθόν.

Το σύστημα ζει με τον… φόβο της Καρυστιανού

Η συνεχής προσπάθεια απαξίωσης της Μαρίας Καρυστιανού και η προσπάθεια να σπιλωθεί η ίδια αλλά και συνολικά ο Σύλλογος των Θυμάτων των Τεμπών επιβεβαιώνουν πόσο πολύ ανησυχεί το κυρίαρχο σύστημα εξουσίας για την προοπτική ενός νέου πολιτικού φορέα με τη δική της υπογραφή και πινελιά.
Είναι κάτι παραπάνω από εμφανές ότι το σύστημα ζει με τον… φόβο της Μαρίας Καρυστιανού. Με αναπόφευκτο αποτέλεσμα να οδηγείται σε λάθη και άγαρμπες κινήσεις, που δυναμώνουν περισσότερο την παρουσία και το αποτύπωμα αυτής της γενναίας γυναίκας.
Η εποχή έχει αλλάξει. Τα δεδομένα επίσης. Χθεσινά και ξεπερασμένα εργαλεία δεν μπορούν να έχουν αποτέλεσμα.

Γιατί δεν δουλεύει ο κοινωνικός αυτοματισμός σε βάρος των αγροτών

Η… αστοχία υλικού στην προσπάθεια να λειτουργήσει ο κοινωνικός αυτοματισμός σε βάρος των αγροτών επιβεβαιώνει τη μεγάλη κρίση εμπιστοσύνης ανάμεσα στην κυβέρνηση και την πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας.
Το λεγόμενο «σημείο καμπής», μετά το οποίο δεν υπάρχει επιστροφή για ένα κυρίαρχο σύστημα εξουσίας, έχει… προσπεραστεί προ πολλού, και η κοινωνική δυσαρέσκεια θα πολλαπλασιάζεται και θα εντείνεται το επόμενο διάστημα.
Μένει να διαμορφωθούν οι τελικές πινελιές στο προεκλογικό μωσαϊκό, με τη δημιουργία καινούριων κομμάτων, ώστε να αρχίσει να προβάλλει η ισορροπία ισχύος η οποία θα διαμορφωθεί μετεκλογικά, μέσω κυβερνήσεων συνεργασίας.

Το απωθημένο (κατωτερότητας) του Αλιβιζάτου με τον Βενιζέλο

Για ακόμη μία φορά τα τελευταία χρόνια, ο Νίκος Αλιβιζάτος απογοήτευσε τους φοιτητές του στα αμφιθέατρα και επέλεξε να τσαλακώσει τη γνωστική κληρονομιά και την αξιοπρέπειά τους, στηρίζοντας την κυβέρνηση Μητσοτάκη απέναντι στον Ευάγγελο Βενιζέλο.
Ο γνωστός συνταγματολόγος επιχειρηματολόγησε για την ανάγκη μονοκομματικών, αυτοδύναμων κυβερνήσεων, ως απάντηση στη διαπίστωση-πρόβλεψη του Ευάγγελου Βενιζέλου περί μονόδρομου κυβερνήσεων συνεργασίας στο εθνικό μέλλον.
Ο Νίκος Αλιβιζάτος κατάντησε… χειροκροτητής του ηγεμόνος. Υπέκυψε και πάλι στο σύμπλεγμα κατωτερότητας που τον διακρίνει έναντι του Ευάγγελου Βενιζέλου, το οποίο, όσο περνούν τα χρόνια, εξελίσσεται σε μη ιάσιμο απωθημένο.

ΤΟ ΠΑΡΟΝ