Το κράτος απέναντι στους επαναπατρισθέντες
Όταν επαναπατρίσθηκαν οι Έλληνες που είχαν φύγει οικειοθελώς, ή μετά τον εμφύλιο υποχρεωτικά, στις χώρες του τότε Ανατολικού Μπλοκ, οι κυβερνήσεις της εποχής τους έδωσαν άτοκα δάνεια με την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου, για να αγοράσουν σπίτια.
Οι περισσότεροι είχαν δουλειές και τα ξόφλησαν, κάποιοι, όμως, δεν τα κατάφεραν, και τα δάνεια αυτά… κοκκίνησαν. Βέβαια, τα ποσά που υπολείπονται μέχρι την εξόφληση, επειδή έχουν περάσει και χρόνια, δεν είναι μεγάλα. Δεν φτάνουν ούτε τα 20.000 ευρώ.
Οι ταλαίπωροι παλιννοστούντες πηγαίνουν στην Εθνική Τράπεζα, γιατί αυτή είχε δώσει τότε τα δάνεια, και ζητούν κάποιες ρυθμίσεις για να μπορέσουν να τα αποπληρώσουν. Δεν είναι μπαταχτσήδες οι άνθρωποι, νοικοκύρηδες είναι, που ατύχησαν, αλλά θέλουν μια έξτρα βοήθεια για να μη χάσουν τα σπίτια τους.
Η Τράπεζα είναι διατεθειμένη να κάνει περισσότερες δόσεις για να τους διευκολύνει, όμως δεν γίνεται, επειδή το κράτος, που έχει εγγυηθεί το δάνειό τους, δεν συναινεί, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να γίνει τίποτα.
Και οι άνθρωποι ζουν με το άγχος ότι κάποτε θα χάσουν το σπίτι τους, στο οποίο τόσα πολλά έχουν επενδύσει. Και σε χρήματα και σε όνειρα.
Γιατί το κράτος, για μία ακόμα φορά, δείχνει τέτοια αναλγησία; Γιατί δεν δίνει ακόμα μια ευκαιρία σε βασανισμένους ανθρώπους, σε διωγμένους, που ακόμα και η χώρα στην οποία αγωνίστηκαν για να γυρίσουν, όπου τους υποδέχτηκαν σαν… Ρωσοπόντιους, χωρίς να τους λογαριάζουν για Έλληνες, τους κυνηγάει;
Ποτέ θα βρουν τη γαλήνη τους, την ησυχία τους, την ανακούφιση που τόση ανάγκη έχουν;
Γιατί ο πολίτης, ο μικρός, ο μη προνομιούχος να τραβάει του λιναριού τα βάσανα μέχρι να κάνει κάτι και οι επιτήδειοι, είτε με τον ΟΠΕΚΕΠΕ είτε με κάποια άλλη κομπίνα, να πλουτίζουν σε βάρος του; Γιατί το κράτος δεν στέκεται δίπλα στον πονεμένο, στον αδικημένο; Γιατί δεν του δίνει ένα χέρι βοήθειας για να κρατηθεί;
Τα ερωτήματα είναι πολλά, όπως και σε κάθε περίπτωση, αλλά απαντήσεις δεν υπάρχουν.
Διαβάστε επίσης: Διαφθορά και στη Δικαιοσύνη; Αυτό μας έλειπε…
ΤΟ ΠΑΡΟΝ
