|
|
|
30/07/2006
Ο χάρτης με τα νέα σύνορα για τη νέα Μέση Ανατολή που θέλουν οι ΗΠΑ!
Αποκαλυπτικό άρθρο του Ralph Peters
 |
Ματωμένα σύνορα
|
|
|
|
O Ralph Peters, απόστρατος συνταγματάρχης, είναι ένας πολυγραφότατος συγγραφέας και έγκριτος αναλυτής σε στρατηγικά και γεωπολιτικά θέματα και αναλύσεις, με εξειδίκευση τη Μέση Ανατολή και την Ασία. Έχει γράψει 21 βιβλία, ενώ αναλύσεις και άρθρα του δημοσιεύονται σε διάφορες εφημερίδες, περιοδικά και ιστοσελίδες των ΗΠΑ, όπως «USA TODAY», «New York Post», «Armed Forces Journal», www.realclearpolitics.com, www.frontpagemag.com κ.λπ. |
Το άρθρο «Blood borders, How a better Middle East would look» δημοσιεύθηκε στην επίσημη εφημερίδα των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων, τον Ιούνιο του 2006, λίγες μέρες πριν από την επίσημη επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας Αμπντουλάχ Γκιουλ στην Ουάσινγκτον. Μετά τη δημοσίευση του άρθρου ακολούθησε σειρά δημοσιευμάτων τουρκικών εφημερίδων, τα οποία είχαν κοινό παρονομαστή το «οι ΗΠΑ διαμελίζουν την Τουρκία».
Μάλιστα, το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα του Ντενίζ Μπαϊκάλ έφερε το θέμα του δημοσιεύματος του Ralph Peters στη Μεγάλη Τουρκική Εθνοσυνέλευση, με επερώτηση προς τον υπουργό Εξωτερικών από τον οποίο ζητούνταν απαντήσεις σε μια σειρά από θέματα, όπως τον αν τέθηκε παραπλήσιο με το άρθρο θέμα κατά τη διάρκεια των συζητήσεων με αμερικανούς αξιωματούχους και αν ο ίδιος διαμαρτυρήθηκε για το άρθρο και τους χάρτες που δημοσιεύθηκαν. Πάντως, οι τουρκικές εφημερίδες επανήλθαν στο θέμα του δημοσιεύματος μετά τις δηλώσεις της Κοντολίζα Ράις ότι ήρθε η ώρα για μια «Νέα Μέση Ανατολή».
***
Τα διεθνή σύνορα δεν είναι ποτέ τελείως δίκαια. Αλλά ο βαθμός αδικίας που επιβάλλεται σε εκείνους τους οποίους ενώνουν ή χωρίζουν είναι που κάνει τη διαφορά - τη διαφορά μεταξύ ελευθερίας και κατοχής, ανοχής και αγριοτήτων, κράτους δικαίου και τρομοκρατίας, ή ακόμα και ειρήνης και πόλεμου.
Τα πιο αυθαίρετα σύνορα στον κόσμο είναι στην Αφρική και στη Μέση Ανατολή. Χαραγμένα από Ευρωπαίους (που ήδη είχαν πρόβλημα να καθορίσουν τα δικά τους σύνορα), τα σύνορα της Αφρικής συνεχίζουν να προκαλούν θανάτους εκατομμυρίων ντόπιων. Αλλά τα άδικα σύνορα στη Μέση Ανατολή -για να δανειστώ μια φράση του Τσώρτσιλ- παράγουν περισσότερα προβλήματα από όσα μπορεί να αντέξει η περιοχή.
Ενώ η Μέση Ανατολή έχει ήδη πολύ περισσότερα προβλήματα από τα δυσλειτουργικά σύνορα -από την πολιτισμική αποτελμάτωση και τη σκανδαλώδη ανισότητα μέχρι τον ολέθριο θρησκευτικό εξτρεμισμό- το μέγιστο ταμπού στην προσπάθεια να γίνει κατανοητή η συνολική προβληματική κατάσταση της περιοχής δεν είναι το Ισλάμ, αλλά αυτά τα ανεκδιήγητα διεθνή σύνορα που ωστόσο λατρεύονται σαν ιερά και απαράβατα από τους διπλωμάτες μας.
Φυσικά, καμία ρύθμιση των συνόρων, όσο δρακόντεια και αν είναι, δεν θα μπορούσε να ικανοποιήσει όλες τις μειονότητες στη Μέση Ανατολή. Σε μερικές περιπτώσεις, οι εθνικές και θρησκευτικές ομάδες διαβιούν αναμεμιγμένες μεταξύ τους και οι μεικτοί γάμοι δεν είναι ασυνήθιστοι. Αλλού οι επανενώσεις που θα βασίζονται στην κοινή καταγωγή ή στην πίστη μπορεί να μην αποδειχθούν τόσο επιτυχείς όσο αναμένουν αυτοί που σήμερα τις υποστηρίζουν. Τα σύνορα που προβάλλονται στους χάρτες που συνοδεύουν αυτό το άρθρο επανορθώνουν τις αδικίες από τις οποίες υποφέρουν οι σημαντικότερες «αδικημένες» πληθυσμιακές ομάδες, όπως οι Κούρδοι, οι κάτοικοι του Βελουχιστάν και οι Σιίτες Άραβες, αλλά δεν δίνουν επαρκή λύση για τους Χριστιανούς, τους Μπαχάι, τους Ισμαηλίτες, τους Νακσιμπεντί και πολλές άλλες αριθμητικά μικρότερες μειονότητες της Μέσης Ανατολής. Και βέβαια υπάρχει μια αδικία που μας στοιχειώνει και δεν μπορεί ποτέ να επανορθωθεί με μια εδαφική ανταμοιβή: πρόκειται για τη γενοκτονία των Αρμενίων που διαπράχθηκε από την Οθωμανική αυτοκρατορία.
Ωστόσο, παρότι η πρόταση επαναχάραξης των συνόρων που καταθέτουμε εδώ δεν αντιμετωπίζει όλες τις αδικίες, χωρίς τέτοιες σημαντικές αναθεωρήσεις δεν θα δούμε ποτέ μια ειρηνικότερη Μέση Ανατολή.
Ακόμη και εκείνοι που αποστρέφονται το θέμα της αλλαγής των συνόρων θα ωφεληθούν συμμετέχοντας σε μια άσκηση που προσπαθεί να συλλάβει μια δικαιότερη, αν και ακόμα ατελή, τροποποίηση των εθνικών σύνορων στην εκτεταμένη από τον Βόσπορο μέχρι τον Ινδό ποταμό. Δεχόμενοι ότι η τέχνη της πολιτικής δεν ανέπτυξε ποτέ αποτελεσματικά εργαλεία -εκτός του πολέμου- για την αναπροσαρμογή των προβληματικών συνόρων, μια διανοητική προσπάθεια να συλλάβουμε τα «οργανικά» σύνορα της Μέσης Ανατολής εν τούτοις μας βοηθά να κατανοήσουμε την έκταση των δυσκολιών που αντιμετωπίζουμε και θα συνεχίσουμε να αντιμετωπίζουμε. Έχουμε να κάνουμε με κολοσσιαίες δυσαρμονίες που είναι αποτέλεσμα ανθρώπινων παρεμβάσεων που δεν θα σταματήσουν να γεννούν την έχθρα και τη βία έως ότου διορθωθούν.
Όσον αφορά εκείνους που αρνούνται «να σκεφτούν το αδιανόητο», δηλώνοντας ότι τα σύνορα δεν πρέπει να αλλάξουν και τελείωσε, αξίζει να θυμηθούν ότι τα σύνορα δεν έχουν σταματήσει ποτέ να αλλάζουν διαμέσου των αιώνων. Τα σύνορα δεν είναι ποτέ στατικά, και πολλά σύνορα, από το Κογκό ως το Κοσόβο και τον Καύκασο, αλλάζουν ακόμα και τώρα (ενόσω πρεσβευτές και ειδικοί αντιπρόσωποι αποστρέφουν το βλέμμα τους, περί άλλα τυρβάζοντες).
Α, υπάρχει και ένα άλλο βρώμικο μικρό μυστικό 5.000 ετών Ιστορίας: η εθνοκάθαρση είναι αποτελεσματική.
|
|
