|
|
|
26/10/2008
ΕΝΩΠΙΟΝ ΕΠΕΤΕΙΟΥ ΕΝΟΣ ΑΛΛΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ
Χρεοκοπία και των εθνικών υποθέσεων
Του MIXAHΛ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ
 |
Σε βαλτοπέδιο γενικευμένου εκφυλισμού
|
|
|
|
Η νέα διάρρηξη των υπόγειων πολιτικών υπονόμων, στο Βατοπέδι αυτήν τη φορά, και η έκρηξη της παγκόσμιας φούσκας του νεοφιλελευθερισμού συνέβαλαν ώστε να συγκαλυφθεί η έκταση μιας μακροπρόθεσμα πιο βαρυσήμαντης για τον τόπο χρεοκοπίας: το απόλυτο φιάσκο της ελλαδικής εξωτερικής πολιτικής. |
Πρόσθετο τοξικό παράγωγο των λυμάτων του Βατοπεδίου και της Γουόλ Στριτ είναι επομένως το γεγονός ότι η επιφορτισμένη με τη διαχείριση των εθνικών υποθέσεων υπουργός όχι μόνο διαφεύγει τον έλεγχο και τις συνέπειες μέσα στο κλίμα παράκρουσης, αλλά προκύπτει και κερδισμένη (όπως και οι υπεύθυνοι διεθνείς τραπεζίτες), αφού προήχθη στο στενό «συμβούλιο κρίσεως» των εμπίστων συνεργατών του πρωθυπουργού.
Τρία εντελώς πρόσφατα γεγονότα ήρθαν ωστόσο να προβάλλουν σωρευτικά το τεκμήριο/σύμβολο της απόλυτης χρεοκοπίας μιας «εξωτερικής πολιτικής» που -αντιστρέφοντας τις παραδοσιακές έννοιες- είχε -από δεκαπενταετίας τουλάχιστον- εσωτερικούς πρωτευόντως στόχους πολιτικού μάρκετινγκ. Πρόκειται για τα τρία «κανόνια»: των δήθεν «προτάσεων Νίμιτς», της πανηγυρικής εκλογής της Τουρκίας στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ και της αμερικανικής βίζας.
Η «πρόταση Νίμιτς»
Στο Σκοπιανό η τελευταία «πρόταση Νίμιτς» -απόληξη μακρόσυρτης, πολυκύμαντης διαπραγμάτευσης και αναρίθμητων υπουργικών ταξιδιών, συναντήσεων, δηλώσεων και φωτογραφιών- αποκαλύπτεται κείμενο αμερικανοσκοπιανής συγγραφής που αναγνωρίζει μακεδονική εθνότητα και γλώσσα και απλώς προσθέτει το συνθετικό αυτοκόλλητο «Βόρεια» στη «συνταγματική ονομασία» - βασικά για τις ετικέτες στο έδρανο της χώρας στον ΟΗΕ.
Αλλά στο προτεινόμενο «επίσημο» όνομα «Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας» επικεντρώθηκαν αβασάνιστα τα πρώτα σχόλια ικανοποίησης των τηλεοπτικών παραθύρων και τα συγκλίνοντα σημαινόμενα της σχετικής υπουργικής δήλωσης. Μεταγενέστερη ανατομία των «προτάσεων Νίμιτς» από ανυπότακτους δημοσιογράφους και η διαρροή του αποκαλυπτικού αμερικανικού εγγράφου έριξε τελικά άπλετο φως στην πλεκτάνη.
Ωστόσο, παρά την αποκάλυψη της συμπαιγνίας, ούτε ο ρόλος του Νίμιτς καταγγέλθηκε, ούτε απορρίφθηκε η δόλια «πρότασή του» (που ενσωματώνει τις πάγιες θέσεις των Σκοπιανών -και τις παλαιές δηλώσεις του αμερικανού υφυπουργού Ντάνιελ Φριντ- περί «μακεδονικού έθνους και γλώσσας» σε παραπειστικό περιτύλιγμα συνθέτου ονόματος για ελληνική κατανάλωση). Και οι περίεργες παραλείψεις τροφοδοτούν ερωτήματα για την ευθύνη της υπουργού των Εξωτερικών στη διαμόρφωση αυτής της πρότασης.
Ερωτήματα που ενισχύονται με την αναδρομή σε παλαιότερες ενέργειες και δηλώσεις της κ. Μπακογιάννη, προσφερόμενες σε διάγνωση ασυγκράτητων ενδοτικών παρορμήσεων. Κορυφαίο παράδειγμα αποτελεί η απόπειρα, τον περασμένο Μάιο, να «πλασάρει», μέσω των Bloggers, το «Νέα Μακεδονία» ως σύνθετη ονομασία με «γεωγραφικό προσδιορισμό»! Αργότερα της αποδόθηκε δήλωση ότι ως γλώσσα της γειτονικής χώρας μπορεί να γίνει δεκτή η «μακεδονική», με την κυριλλική γραφή «μακεδόνσκι» -κάτι που ουδέποτε διαψεύσθηκε από το υπουργείο Εξωτερικών και που υιοθετείται στις, αμερικανο-σκοπιανής διατύπωσης, «προτάσεις Νίμιτς».
Στον ίδιο φάκελο πεπραγμένων περιέχονται παλαιότερες δηλώσεις της και ανακοινώσεις του υπουργείου που αναφέρονταν «στο εύρος χρήσης της ονομασίας», ενδεικτικές υποχωρητικότητας και σ' αυτό το σημείο. Υπάρχει ακόμη η εν κρυπτώ αποδέσμευση, το καλοκαίρι, από το υπουργείο Εξωτερικών, κατόπιν άνωθεν εντολής, χρηματοδότησης 50 εκατομμυρίων ευρώ στα Σκόπια, την εποχή της επιστολιμιαίας εκστρατείας του Γκρούεφσκι με τις καταγγελίες για καταπίεση της «μακεδονικής μειονότητας» στην Ελλάδα και την έγερση θέματος «αποζημιώσεων προς τους Αιγαιάτες Μακεδόνες». Και αυτά μόνο εξ όσων έχουν περιέλθει στη δημοσιότητα από τα στοιχεία του παζλ μιας «εξωτερικής πολιτικής» της χρεοκοπίας.
Θα πρέπει δε να σημειωθεί ότι το Σκοπιανό αναγορεύθηκε εσκεμμένα σε κορυφαίο εθνικό ζήτημα, με τίτλους προτεραιότητας στις κυβερνητικές φροντίδες. Και υψώθηκε έτσι στην προσοχή της κοινής γνώμης ως προπέτασμα για τη συγκάλυψη ταπεινωτικών συνθηκολογήσεων σε συνεχείς προκλήσεις, εξευτελισμούς, εχθρικές ενέργειες και καταπατήσεις κυριαρχίας από την Άγκυρα.
Τουρκικός θρίαμβος επί πτωμάτων…
Η Τουρκία θα αντιπροσωπεύει τη Δυτική Ευρώπη (!) μεταξύ των 10 μη μονίμων μελών του 15μελούς Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών κατά την περίοδο 2009-2010. Με ψήφους 151 επί 192 μελών του ΟΗΕ προηγήθηκε της Αυστρίας, απέκλεισε την Ισλανδία και -για πρώτη φορά μετά την εισβολή της στην Κύπρο- πετυχαίνει μια θριαμβευτική εκλογή που κατά τις εορταστικές δηλώσεις του κομισαρίου της ΕΕ
Όλι Ρεν «αποτελεί μιαν ευκαιρία για την προώθηση των ευρωπαϊκών αξιών και των κοινών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Αγκύρας»!
Η εκλογή της, προ δεκαημέρου, δικαίως πανηγυρίστηκε από τον τουρκικό Τύπο, που υπογράμμισε το κεφάλαιο γοήτρου που αντιπροσωπεύει για τη χώρα και τις ευκαιρίες που προσφέρει για την προαγωγή των συμφερόντων της. Σχολιαστές απέδωσαν την εθνική επιτυχία στην άοκνη διπλωματία και τις πρωτοβουλίες της Άγκυρας στο διεθνές πεδίο όσο και στις 150 συναντήσεις του τούρκου υπουργού των Εξωτερικών με ομολόγους του στα Ηνωμένα Έθνη.
Δεν ανακοινώθηκε αν στις 151 ψήφους υπέρ της Τουρκίας περιλαμβάνεται και η ελληνική. Βέβαιο είναι ότι ο κ. Μπαμπατσάν είχε συναντηθεί και με την κ. Μπακογιάννη στις 27 Σεπτεμβρίου στη Νέα Υόρκη και ότι στην ίδια και στον κ. Χριστόφια οφείλεται αναγνώριση για την πολύτιμη συμβολή τους στο απίθανο επίτευγμα χώρας με στρατεύματα κατοχής σε άλλη χώρα μέλος του ΟΗΕ και με ογκώδες ποινικό μητρώο καταδικαστικών αποφάσεων του διεθνούς οργανισμού να εκλέγεται μέλος του εκτελεστικού συμβουλίου του ίδιου οργανισμού για τη διαφύλαξη της ασφάλειας των μελών του και της διεθνούς ειρήνης…
|
|
