
|
 |
|
24/02/2008
ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ
|
|
Μέσα σε λιγότερο από έναν μήνα από την κοίμηση του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου και την εκλογή του κ. Ιερώνυμου, έχουν έρθει τα πάνω κάτω στην Εκκλησία μας. Χωρίς βαρύγδουπες δηλώσεις και ηχηρά λόγια, ο νέος Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος κατόρθωσε να «αποδομήσει» πλήρως το αρχιεπισκοπικό αξίωμα και να οδηγήσει την ελλαδική Εκκλησία σΆ ένα είδος περίεργης εσωστρέφειας, η οποία σίγουρα δεν συμβαδίζει με το ανεξάρτητο πνεύμα που πρέπει να έχει μια αυτοκέφαλη Εκκλησία. |
Ως γνωστόν, επί των ημερών της βραχύβιας δεκαετούς Αρχιεπισκοπίας του Μακαριστού Χριστόδουλου, η Εκκλησία της Ελλάδος βγήκε από τα στενά όρια μιας μικρής επαρχιώτικης Εκκλησίας και πάτησε γερά στα πόδια της, διαδραματίζοντας πρωταγωνιστικό ρόλο όχι μόνο στα δρώμενα της Ορθοδοξίας αλλά και όλων των άλλων δογμάτων και θρησκειών.
Ο νέος Αρχιεπίσκοπος θέλει, καθώς φαίνεται, να επιστρέψει στην προ Χριστόδουλου εποχή και να παραχωρήσει όλες τις επίσημες σχέσεις με τις άλλες Εκκλησίες και τα ξένα δόγματα στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Πρόκειται για μια τακτική η οποία συμβαδίζει πλήρως με τις προγραμματικές δεσμεύσεις και υποσχέσεις που είχε δώσει ο κ. Ιερώνυμος τόσο στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, προκειμένου να εξασφαλίσει την υποστήριξή του, όσο και στους Μητροπολίτες εκείνους οι οποίοι δεν επιθυμούσαν τα ανοίγματα του Μακαριστού Χριστόδουλου όχι μόνο διότι έρχονταν σε αντίθεση με τις βλέψεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου, αλλά κυρίως γιατί δεν επιθυμούν τον εκάστοτε Αρχιεπίσκοπο ένα βήμα πιο ψηλά από τους άλλους Μητροπολίτες.
Εφαρμόζοντας πιστά το δόγμα «σεμνά και ταπεινά», ο κ. Ιερώνυμος από τις μέχρι τώρα κινήσεις του δείχνει ότι θέλει να εφαρμόσει έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο διοίκησης.
Η ενθρόνιση
Η ενθρονιστήρια τελετή της περασμένης Κυριακής, η οποία είχε έντονα χαρακτηριστικά επαρχιώτικης εκδήλωσης και όχι κοσμοπολίτικης τελετής, δείχνει το πνεύμα στο οποίο θα κινείται ο νέος Αρχιεπίσκοπος. Από μια τελετή από την οποία απουσίαζε το πλήθος, αλλά και το πάθος (αν δεν είχαν έρθει μερικά πούλμαν από τη Βοιωτία, η Μητρόπολη θα ήταν μόνο με τους επισήμους), μπορούμε να βγάλουμε τα συμπεράσματά μας.
Η σεμνότητα και η απλότητα του νέου Αρχιεπισκόπου δείχνουν ότι θα ακολουθήσει μια διαφορετική ρότα από εκείνη του Χριστόδουλου και ότι θα εφαρμόσει το πρόγραμμά του χωρίς εκκωφαντικές και προκλητικές ανακοινώσεις εκ των προτέρων.
Ο ενθρονιστήριος λόγος του μπορεί να μην είχε τη ρητορική δεινότητα του Χριστόδουλου, που στο άκουσμα και μόνο των λόγων του το 1988 ρίγησαν καρδιές, εν τούτοις ο κ. Ιερώνυμος είπε πράγματα που ήθελε να ακούσει ο κόσμος, αλλά και μια μερίδα ανθρώπων, οι λεγόμενοι opinion makers, οι οποίοι συνήθως διαμορφώνουν την άποψη της κοινής γνώμης βασισμένοι όχι στο σύνολο μιας γνώμης, μιας άποψης, αλλά σε μια ατάκα ή σε έναν τίτλο που βγαίνει από τα λεγόμενα αυτού τον οποίο κρίνουν.
Η επισήμανση του κ. Ιερώνυμου ότι δεν θα επιτρέψει να μετατραπεί η Εκκλησία «από οίκο του Θεού σε οίκο εμπορίου», καθώς και η υπόσχεσή του ότι θα συνεχίσει το άνοιγμα του προκατόχου του προς τη νεολαία (ήταν η μοναδική φορά, δυστυχώς, που αναφέρθηκε στον προκάτοχό του και αυτό προκάλεσε δυσμενή σχόλια) είχε συγκεκριμένο στόχο. Μπορεί να κατέστησε σαφές ότι θα πορευτεί χωρίς εξαρτήσεις, εν τούτοις από τη Μονή Πετράκη οι πληροφορίες που μας έρχονται λένε ότι από τις πρώτες κιόλας κινήσεις του φροντίζει να λαμβάνει σοβαρά υπόψη τη γνώμη των Μητροπολιτών εκείνων που στήριξαν την εκλογή του.
Από την πρώτη στιγμή εμείς εδώ στο «ΠΑΡΟΝ», αναλύοντας τον περίφημο όρο της Συνοδικότητας που ακούσαμε να χρησιμοποιείται κατά κόρον τις τελευταίες ημέρες, είπαμε ότι ο νέος Αρχιεπίσκοπος, αν θέλει να πορευτεί χωρίς κλονισμούς και κλυδωνισμούς, θα πρέπει να φανεί συνεπής προς τις δεσμεύσεις που έδωσε σε συγκεκριμένους ιεράρχες.
Η νέα «τρόικα»
Ο όρος «Αριστίνδην Σύνοδος» που χρησιμοποιήσαμε στο ρεπορτάζ της περασμένης Κυριακής δεν είναι τυχαίος. Οι Μητροπολίτες Ιωαννίνων Θεόκλητος, Φιλίππων Προκόπιος και Ζακύνθου Χρυσόστομος αποτελούν από δω κι εμπρός τη νέα «τρόικα» δίπλα στον νέο Αρχιεπίσκοπο και θα λειτουργούν ως άτυπο συμβουλευτικό όργανο, που τον πλαισιώνει και τον καθοδηγεί στις αποφάσεις του.
Εκείνο ωστόσο που κουβεντιάζεται εντονότατα στους εκκλησιαστικούς κύκλους είναι ότι ο κ. Ιερώνυμος δεν είναι τόσο «εύκολος» όσο δείχνει. Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι αφού σιγουρευτεί για τις κινήσεις και το πρόγραμμά του, στο τέλος θα κάνει αυτό που ο ίδιος θεωρεί σωστότερο για την Εκκλησία, και τούτο διότι έχει εκκλησιαστική συνείδηση.
Από τις μέχρι τώρα διαπιστώσεις του, λένε οι πληροφορίες, κάθε μέρα που περνά δείχνει και πιο έκπληκτος για το τεράστιο κοινωνικό έργο που επετέλεσε ο προκάτοχός του Χριστόδουλος την παρελθούσα δεκαετία και δεν ήταν ευρύτερα γνωστό εξαιτίας της ελλιπούς προβολής του.
Οι πρώτες αλλαγές
Ένα επιπλέον στοιχείο που βγαίνει ως διαπίστωση από τις πρώτες κινήσεις του κ. Ιερώνυμου είναι ότι θα πορευτεί απρόβλεπτα και κάθε άλλο παρά δεδομένα. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το γεγονός ότι ενώ τα διάφορα «παπαγαλάκια» είχαν μοιράσει τις θέσεις μεταξύ αυτών που συμπαθούσαν ή αντιπαθούσαν, θέλοντας να διαμορφώσουν το δικό τους κλίμα, εν τούτοις ο νέος Αρχιεπίσκοπος διαψεύδοντάς τους λειτούργησε με νηφαλιότητα και χωρίς καμιά διάθεση ρεβανσισμού.
Μετά την παραίτηση του π. Θωμά Συνοδινού από τη θέση του Πρωτοσύγκελου, η οποία έγινε αποδεκτή όπως ήταν αναμενόμενο, για τη θέση αυτή ο νέος Αρχιεπίσκοπος προορίζει τον Επίσκοπο Βελεστίνου Δαμασκηνό Καζανάκη, ο οποίος διετέλεσε Πρωτοσύγκελος και στενός συνεργάτης του Χριστόδουλου από τα χρόνια του Βόλου. Η επιλογή αυτή του κ. Ιερώνυμου είναι μήνυμα με πολλές επισημάνσεις προς πολλούς αποδέκτες.
|

|