|
|
|
24/09/2006
Γιατί το Αιγαίο και το casus belli δεν τίθενται στα κριτήρια της ενταξιακής πορείας της Άγκυρας;
Του ΠΕΡΙΚΛΗ ΝΕΑΡΧΟΥ
|
|
Εντείνονται οι αμερικανοβρετανικές πιέσεις στην ΕΕ για την αποφυγή αδιεξόδου στην ενταξιακή πορεία της Άγκυρας χωρίς παραλλήλως να εκπληρώσει αυτή τις ελάχιστες υποχρεώσεις που ανέλαβε. Ένα δείγμα των πιέσεων αυτών είναι η απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να μεταθέσει τη δημοσίευση της εκθέσεως προόδου για την Τουρκία από την 24η Οκτωβρίου στην 8η Νοεμβρίου. |
Η αναβολή έχει στόχο να δώσει την ευκαιρία στην Τουρκία να προωθήσει προς έγκριση στην Εθνοσυνέλευση νέα νομοθετικά μέτρα, με τα οποία θα προβάλει την εντύπωση ότι υπάρχει δήθεν πρόοδος στις μεταρρυθμίσεις που ζητά η ΕΕ και ότι η ευρωπαϊκή πορείας της Τουρκίας δεν βρίσκεται σε αποτελμάτωση. Ο ελιγμός της εγκρίσεως από την Εθνοσυνέλευση νέων μέτρων αποσκοπεί επίσης να διαχωρίσει το γενικότερο θέμα της ενταξιακής προόδου της Τουρκίας από το ειδικότερο θέμα του Πρωτοκόλλου Τελωνειακής Συνδέσεως και να «απομονώσει» την Κύπρο, που είναι ο αμεσότερος ενδιαφερόμενος γι' αυτό.
Η Άγκυρα και οι συνήγοροί της πιστεύουν ότι θα είναι έτσι σε ανετότερη θέση για να υποστηρίξουν ότι εκτός από το θέμα του πρωτοκόλλου υπάρχει μια σχετική πρόοδος και ότι πρέπει γι' αυτό να δοθεί χρόνος στην Τουρκία και να διευκολυνθεί ο Ερντογάν, που αντιμετωπίζει εθνικές εκλογές το 2007.
Ως επικουρία προς αυτή την κατεύθυνση, ήρθε την κατάλληλη στιγμή και η αθώωση, κατά το προηγούμενο πρότυπο του Ορχάν Παμούκ, της Ελίφ Σαφάκ, συγγραφέως, η οποία είχε παραπεμφθεί στο δικαστήριο επειδή έγραψε για την αρμένικη γενοκτονία. Η αθώωσή της προβλήθηκε θεαματικά στον ευρωπαϊκό Τύπο ως δείγμα και απόδειξη της δήθεν ανεξαρτησίας των τουρκικών δικαστηρίων και της προόδου που επιτελείται στην Τουρκία στον τομέα της ελευθερίας της εκφράσεως και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Ένα δεύτερο μέτωπο της Άγκυρας και των συμμάχων της είναι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Έχει αναληφθεί γι' αυτό πραγματική εκστρατεία για την τροποποίηση των δυσμενών για την Άγκυρα αναφορών στο ψήφισμα που εισηγήθηκε ο ολλανδός χριστιανοδημοκράτης ευρωβουλευτής Κάμιελ Έρλιγκς και ψηφίσθηκε από την Επιτροπή Εξωτερικών. Ενώ αναμένεται η έγκρισή του από την ολομέλεια στο τέλος του μηνός, η Άγκυρα προσπαθεί να απαλείψει τις αναφορές στην αρμένικη γενοκτονία και στη γενοκτονία των Ποντίων, να απαλύνει τις αναφορές στο Κουρδικό και να διασυνδέσει την υποχρέωσή της για την εφαρμογή του Πρωτοκόλλου Τελωνειακής Συνδέσεως με την προώθηση, ως «ανταλλάγματος» του κανονισμού για το «απευθείας εμπόριο», που θα σήμαινε ουσιαστικά την έμμεση, ντε φάκτο, αναγνώριση του ψευδοκράτους.
Σιωπηρή αποδοχή από την Ελλάδα συρρικνωμένων κριτηρίων και υποχρεώσεων της Τουρκίας Η επίσημη ελληνική θέση επαναλαμβάνει στερεότυπα ότι υποστηρίζει την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, αλλά υπό τον όρο ότι θα εκπληρώσει τις απαραίτητες προϋποθέσεις γι' αυτό και τις υποχρεώσεις της. Δυσκολεύεται όμως κανείς να εντοπίσει ποιες είναι ακριβώς οι προϋποθέσεις και υποχρεώσεις αυτές. Το πιο ευδιάκριτο μέρος είναι οι υποχρεώσεις της Τουρκίας που αφορούν τον σεβασμό των μειονοτικών δικαιωμάτων των απομεινάντων Ελλήνων στην Κωνσταντινούπολη και στην Ίμβρο και Τένεδο και τα δικαιώματα του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Τα θέματα αυτά αντιπροσωπεύουν, ασφαλώς, ένα πολύ σημαντικό μέτωπο για την Ελλάδα και πρέπει να καταβληθεί κάθε προσπάθεια για να υποχρεωθεί η Άγκυρα να σεβασθεί, έστω και την ύστατη ώρα, τα πιο στοιχειώδη δικαιώματα των λίγων Ελλήνων που ζουν στην Πόλη και στα δύο μικρά νησιά, όπως επίσης τα δικαιώματα του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Η Άγκυρα όμως, αφού εξόντωσε μεθοδικά τη μεγάλη ελληνική μειονότητα της Κωνσταντινουπόλεως, η οποία σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λωζάννης έπρεπε να είναι υποχρεωτικά σε ισορροπία με τη μουσουλμανική μειονότητα της Δ. Θράκης, βγαίνει σήμερα και σε διπλωματική αντεπίθεση. Χρησιμοποιεί ανενδοίαστα τη Διεθνή Ισλαμική Διάσκεψη για να καταγγείλει την Ελλάδα ότι δήθεν καταπιέζει τους μουσουλμάνους της Δ. Θράκης. Προβάλλει επίσης τον διορισμό του μουφτή από την ελληνική κυβέρνηση ως δήθεν απόδειξη ανελευθερίας και καταπιέσεως, ενώ γνωρίζει πολύ καλά ότι λόγω των δικαστικών, μεταξύ των άλλων, αρμοδιοτήτων που έχει σήμερα ο μουφτής, δεν μπορεί να είναι εκλεγμένος.
Αυτό ήταν το κύριο θέμα που έθεσε ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών κ. Γκιουλ κατά τη συνάντησή του με την ομόλογό του κ. Ντόρα Μπακογιάννη στη Νέα Υόρκη, την τελευταία εβδομάδα. Γι' αυτό το θέμα ξιφούλκησε επίσης ο τούρκος πρωθυπουργός κ. Ερντογάν με προκλητικές προπαγανδιστικές δηλώσεις. Ο κ. Ερντογάν έφτασε μάλιστα στο σημείο να αντιπαραθέσει την τουρκική δημοκρατική συμπεριφορά που δέχεται την εκλογή του Οικουμενικού Πατριάρχη προς την ελληνική αντιδημοκρατική πρακτική που δεν επιτρέπει την εκλογή του μουφτή και θέλει τον διορισμό του.
Η τουρκική πρακτική και τακτική δεν ξενίζει γιατί είναι σταθερή και διαχρονικά η ίδια και υπερασπίζει και επιδιώκει τους ίδιους στόχους. Αυτό που εκπλήττει είναι η ελληνική πολιτική που φτάνει στο σημείο, ούτως εχόντων των πραγμάτων, να αγωνίζεται π.χ. για να εντάξει ως παρατηρητή το κόμμα του Ερντογάν στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα και να εξασφαλίσει στην τουρκική προπαγάνδα ένα άλλο βήμα στους κόλπους των χριστιανοδημοκρατών της Ευρώπης.
Αυτό όμως που είναι τρισμέγιστο θέμα και περνά ουσιαστικά απαρατήρητο, με επίφαση το Πατριαρχείο και τους Έλληνες της Κωνσταντινουπόλεως είναι η αφαίρεση ουσιαστικά του μεγάλου προβλήματος του Αιγαίου από τα κριτήρια και τις υποχρεώσεις της Τουρκίας στην ευρωπαϊκή της πορεία. Το θέμα, μετά τη μνημειώδη αποδοχή από την κυβέρνηση Σημίτη «συνοριακών διαφορών και άλλων συναφών θεμάτων» και την επιβεβαίωσή τους στο διαπραγματευτικό πλαίσιο από τη σημερινή κυβέρνηση, παραπέμπεται σιωπηρά στο διμερές επίπεδο. Διαψεύδονται έτσι οι μεγαλόστομοι ισχυρισμοί ότι με τη «νέα» πολιτική που υιοθετήθηκε έναντι της Τουρκίας (ανεπιφύλακτη υποστήριξη της ευρωπαϊκής της πορείας), τα διμερή ελληνοτουρκικά θέματα μετατρέπονται δήθεν σε ευρωτουρκικά! Αντιθέτως, καταγράφονται σε ευρωπαϊκό επίπεδο οι μονομερείς διεκδικήσεις της Άγκυρας ως ελληνοτουρκικές διαφορές και παραπέμπεται η επίλυσή τους στο διμερές επίπεδο.
|
|
